Weszła bez pukania, trzymając w rękach coś, co się poruszało.

Weszła bez dzwonka, trzymając w ręku coś, co się poruszało. Anita weszła bez dzwonka. Nigdy wcześniej tego nie robiła, a już samo to wystarczyło, żebym wyszedł z kuchni z ręcznikiem w dłoni. Była lutowa sobota, pogoda okropna: mokry śnieg, szare niebo, ani to rano, ani to dzień. Taka aura, przy której człowiek chce tylko położyć […]