Weszła bez pukania, trzymając w dłoniach coś, co się poruszało.

Weszła bez pukania, trzymając w ramionach coś, co się ruszało. Magda weszła bez pukania. Nigdy wcześniej tego nie robiła i już to wystarczyło, by pani Danuta wybiegła z kuchni, wycierając ręce w ścierkę. Była sobota, zimowy luty, na zewnątrz błoto pośniegowe, szare niebo, ani to ranek, ani prawdziwe popołudnie. Taka pogoda, co to aż kusi, […]