Zawsze lubiłam rzeczy proste. Nie potrzebowałam złota ani splendoru. Pamiętam, jak mówiłam córce: „Prawdziwe skarby rosną na łące”. Ona się śmiała. „Mamo, inni marzą o diamentach”. A ja marzyłam o rumiankach. O makach i o rucie. Sąsiadka pytała mnie często: „Nie chcesz czegoś więcej od życia?” Odpowiadałam zawsze tak samo. „Chcę tylko spokoju i łąki”. […]
