– To twoja matka, więc to twoja sprawa! – powiedział, ale ona miała już serdecznie dosyć.
Jagoda zapięła kurtkę synka, zaciskając zęby.
Czekała ich kolejna wizyta u teściowej.
Z Heleną Nowak od lat toczyła prawdziwą wojnę.
Helena nigdy nie uznała jej za dobrą partię dla syna.
Zawsze znajdowała powód do krytyki.
Za mało słone pierogi, za głośny śmiech, za krótka spódnica.
– Jagoda, co znowu? – zapytał Marek, widząc jej twarz.
– Nie masz ochoty jechać, prawda?
Prychnęła i machnęła ręką.
– Genialne pytanie, Marek. Naprawdę.
– Wiesz dobrze, czemu nie chcę tam jechać.
Jej oczy błysnęły gniewem.
– Znowu będzie mnie oceniać i poprawiać.
– Powie, iż źle wychowuję Franka.
– A kogo obchodzi, iż ja utrzymuję ten dom?
– Pracuję, gotuję, sprzątam, płacę rachunki.
– Ale siedzisz cały dzień w domu – mruknął.
Spojrzała na niego zimno.
– Serio tak myślisz?
– Myślisz, iż pieniądze same wpadają do portfela?
– Ja też pracuję – odparł urażony.
– Nie moja wina, iż zarabiam mniej.
To była prawda – Jagoda, jako graficzka, zarabiała trzy razy więcej.
Ona niosła na plecach cały dom.
– Może pojedziesz sam? – zapytała z nadzieją.
– Dziś Dzień Matki, Jagoda. Nie można jej odpuścić.
Zacięła wargi i dociągnęła kurtkę synka.
Dwie godziny później byli u Heleny.
W salonie, jak zawsze, siedziała Kinga, siostrzenica Marka.
Helena traktowała ją jak księżniczkę.
Franka ledwie zauważała.
Rodzice Kingi zginęli pięć lat temu w wypadku.
Helena wzięła ją pod swoje skrzydła.
Wokół stołu śmiały się ciotki, piły kawę.
Wtedy padły słowa, które wszystko zmieniły.
– Postanowiłam – oznajmiła Helena.
– Mieszkanie zapisuję Kindze.
– Marek, ty masz swój dom.
Marek tylko kiwnął głową.
Kilka dni później dokumenty były gotowe.
Mieszkanie trafiło do Kingi, z warunkiem po śmierci babci.
Ale życie miało inny plan.
Helenę powalił udar.
Została bezradna jak dziecko.
– Musimy się do niej wprowadzić – powiedział Marek.
Jagoda poczuła ucisk w żołądku.
Wiedziała, co ją czeka – kąpanie, karmienie, pranie.
I to wszystko między pracą a synem.
Tygodnie mijały bez chwili wytchnienia.
Aż pewnego wieczoru pękła.
– Marek, mieszkanie jest Kingi.
– Niech ona się zajmie babcią.
– Kinga studiuje i ma chłopaka – odparł.
– Nie może go tu sprowadzać.
Jagoda zaśmiała się gorzko.
– Ja już nie wyrabiam, Marek.
– Aha, czyli masz dosyć? – skrzyżował ręce.
– Duszę się tym wszystkim!
– Ty, twoja matka, dziecko, praca – to zbyt wiele!
– Ale pracujesz zdalnie – rzucił z ironią.
Jej wzrok stał się lodowaty.
– Myślisz, iż to nie jest praca?
Serce waliło jej jak młotem.
– od dzisiaj TY zajmujesz się swoją matką.
– To moja matka, ale twoja teściowa.
– To twój obowiązek – powiedział, ale ona miała już serdecznie dosyć.
