Studniówka – noc tradycji i przesądów

Studniówka to coś więcej niż bal. To wręcz rytuał przedmaturalny, który łączy dziesiątki lat tradycji z elementami dobrej zabawy, ale i zabobonów z różnych stron kraju. Jakie ciekawostki o tym niezwykłym wydarzeniu warto znać?

Studniówka jest dziś w Polsce wydarzeniem niemal obowiązkowym, ale jej korzenie sięgają znacznie dalej niż współczesne przygotowania do matury. Sama nazwa pochodzi oczywiście od liczby dni, około 100 dni przed maturą.

Studniówkowe przesądy i wierzenia

Czerwony kolor jako symbol szczęścia

Jeden z najbardziej popularnych przesądów dotyczy czerwonych elementów ubioru. Według wierzeń należy najpierw na studniówkę założyć lub dodać do kreacji coś czerwonego, np. wstążkę, bieliznę lub podwiązkę, a następnie w dniu matury ponownie dodać ten element do stroju. Kolor czerwony bowiem od wieków symbolizuje energię, siłę i powodzenie.

Wizyta u fryzjera? Tylko po maturze!

Maturzyści od lat wierzą, iż włosy są wręcz nośnikiem wiedzy. Zgodnie z przesądem ich obcięcie między studniówką a maturą może przynieść pecha! W bardziej rygorystycznej wersji zwyczaju rezygnuje się z wizyt u fryzjera przez całą klasę maturalną.

Buty zostają do końca balu

Buty założone na studniówkę powinny pozostać na nogach przez cały bal, choćby jeżeli są niewygodne. Ich zdejmowanie w trakcie trwania uroczystości może „przerwać szczęście”. W studniówkowych butach należy więc pozostać aż do rana.

Studniówkowy garnitur na maturę? Tak!

Często spotyka się także przekonanie, iż garnitur założony na studniówkę powinien zostać ubrany także na egzamin maturalny. Według wierzeń, ma to zapewnić ciągłość szczęścia i powodzenia rozpoczętego podczas styczniowej zabawy.

Czerwona nitka na nadgarstku

Zawiązana przez najbliższą osobę nitka na lewym nadgarstku ma chronić przed niepowodzeniem i zapewnić pomyślność. Jeśli nie zerwie się do matury, egzamin ma powinien się zakończyć sukcesem.

Niezależnie od wiary w przesądy, studniówka pełni funkcję symbolicznego zamknięcia etapu edukacji. Dla wielu uczniów to moment graniczny między dzieciństwem, a pełnoprawną dorosłością, co tłumaczy trwałość tych zwyczajów mimo zmieniających się realiów.