Sala nad jeziorem. Jak ośrodki na Kaszubach dzielą przestrzeń

W lipcu ta sama sala gości wesele na sto pięćdziesiąt osób, w październiku szkolenie dla dwudziestu, a w lutym spotkanie integracyjne firmy z Trójmiasta. Jeden metraż, trzy zupełnie różne potrzeby. Właściciele ośrodków nad kaszubskimi jeziorami znają ten dylemat od podszewki: jak podzielić przestrzeń tak, żeby nie zamknąć jej na głucho i nie stracić tego, po co goście tu przyjeżdżają. Widok jest towarem, nie dekoracją W obiekcie położonym nad wodą największą wartość ma coś, czego nie da się dokupić ani wyremontować. To okno z widokiem na jezioro i światło, które wpada nad ranem od strony tafli. Za to płacą goście weselni, za to płacą firmy rezerwujące szkolenia poza miastem, i to właśnie ląduje w opisie oferty jako pierwsze zdanie. Postawienie w takiej sali muru albo ściany z płyt gipsowo-kartonowych rozwiązuje jeden problem i tworzy drugi. Powstają dwa pomieszczenia, ale jedno z nich zostaje bez okna, a więc bez tego, co stanowi o przewadze obiektu. Sprzedaż sali „od podwórza" to trudna rozmowa z klientem, zwłaszcza gdy sąsiednia ma widok na wodę. Stąd bierze się popularność przegród przeziernych w obiektach turystycznych i konferencyjnych. Systemowe ścianki szklane dzielą wnętrze funkc