Z dzisiejszego psalmowego newslettera:
Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną. (Ps 49,21).
Finał psalmu jest jak zimna woda wylana na twarz człowieka zahipnotyzowanego wygodą. Problemem nie jest sam dostatek, ale dostatek połączony z bezmyślnością – życie pełne przedmiotów, bodźców i atrakcji, ale pozbawione pytania: „Po co?”. Można mieć najnowszy telefon, pełny kalendarz, egzotyczne wakacje i jednocześnie od miesięcy nie odbyć prawdziwej rozmowy z własnym dzieckiem, współmałżonkiem czy samym sobą. Jezus pyta o oczy zdolne widzieć i uszy zdolne słyszeć (por. Mk 8,18), ponieważ duchowe uśpienie nie zawsze wygląda jak tragedia – czasem wygląda jak bardzo wygodne życie. Psalm proponuje lekarstwo zaskakująco proste: zacząć się zastanawiać, czyli odzyskać świadomość, wdzięczność, zdolność wyboru i pytanie o sens. Człowiek przebudzony nie musi uciekać od świata; może korzystać z jego dobra, nie pozwalając, aby dobro materialne zajęło miejsce Boga, relacji i sumienia.
Życie bez refleksji to przetrwanie – ale zostałeś stworzony do czegoś nieskończenie większego.
