Z dzisiejszego psalmowego newslettera:
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, wykrzykujcie Bogu radosnym głosem, (Ps 47,2).
Są dni, kiedy dłonie nie chcą klaskać. Raczej zaciskają się na kierownicy, na telefonie, na rachunkach albo na własnym lęku. Psalm zaczyna się jednak od mocnego wezwania: nie zamykaj serca w samotnej walce. euforia biblijna nie jest uśmiechem przyklejonym do twarzy, ale decyzją, by zauważyć dobro choćby wtedy, gdy życie nie układa się idealnie. Gest klaszczących dłoni angażuje ciało, a ciało często pomaga duszy wyjść z odrętwienia. Jezus przywracał ludziom głos, godność i miejsce we wspólnocie, jak człowiekowi uzdrowionemu, który już nie musi stać na marginesie. Czasem pierwszy krok ku nadziei jest bardzo prosty: przestać milczeć o tym, za co mimo wszystko można podziękować.
Radość to nie nagroda za dobry dzień — to wybór, który dobry dzień może zbudować.
Utwór z kanału YouTube „Psalmy w moim stylu” – Dziękuję!
