Przygarnąłem Cezarego „na resztę jego dni”. Ale już pierwszej nocy przyniósł do mojego mieszkania cudze nieszczęście — i sprawił, iż cały blok obudził się na nogi.

Przywiozłem Cezarego na ostatnią prostą. Ale już pierwszej nocy przyniósł do mojego mieszkania cudzy smutek i obudził cały blok. Wpuściłem do mieszkania starego psa, żeby mógł odejść w cieple i spokoju. Nie wiedziałem jeszcze wtedy, iż on nie przyszedł tu, by cicho umierać. Przyszedł, by przypomnieć komuś o tym, co od lat byłe zakopane pod […]