Postawić swoją partnerkę w sytuacji, w której inni ją wyśmiewają, to czysty brak odwagi. Pozwalając, by ktoś śmiał się za jej plecami, podczas gdy publicznie ją obejmujesz, zawodzisz nie tylko jako partner – zawodzisz jako człowiek. Nie ma nic bardziej upokarzającego niż kobieta kochająca szczerze, na którą inni patrzą z politowaniem, bo znają prawdę, którą przed nią ukrywasz. Nie ma nic bardziej podłego niż zdrada osoby, która ci ufa, troszczy się i cię szanuje. Ona idzie dumnie u twego boku, nie mając pojęcia, iż ktoś inny się podśmiewa i myśli: „Gdyby tylko wiedziała…” To nie jest męstwo. To strach – strach, by odejść i strach, by pozostać uczciwym. Zdrada i wystawienie kobiety na śmieszność zabijają najważniejsze – szacunek. Bez szacunku nie ma miłości. Nie ma też usprawiedliwień. Prawdziwym mężczyzną nie jest ten, który imponuje wielu kobietom, ale ten, który chroni godność tej jednej. A jeżeli nie masz siły dotrzymać słowa, miej przynajmniej odwagę, by nie była ostatnią, która się dowie. Bo ten wstyd nie przemija. Zostaje.