Sanktuarium Pasyjno-Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej powstało na początku XVII wieku poprzez działania fundacji Mikołaja Zebrzydowskiego, wojewody krakowskiego. Od początku planowano je jako przestrzeń odwzorowującą drogę Męki Pańskiej w naturalnym krajobrazie. Z czasem rozbudowano je o kolejne kaplice oraz elementy kultu maryjnego. Dziś kompleks zajmuje całe wzgórza na styku Beskidu Makowskiego i Pogórza Wielickiego.
REKLAMA
Zobacz wideo Czy religia powinna wyjść ze szkół? [SONDA]
Polska Jerozolima została zaplanowana jako kopia miejsc świętych. Fundacja przekazała teren bernardynom
Budowa rozpoczęła się w 1600 roku od wzniesienia kościoła Ukrzyżowania Jezusa Chrystusa. Modele architektoniczne sprowadzono z Jerozolimy w 1599 roku. 1 grudnia 1602 roku w Krakowie wydano akt fundacyjny, na mocy którego wzgórze, kościół i klasztor przekazano bernardynom. Zakon związany był z opieką nad miejscami świętymi w Ziemi Świętej, co wzmacniało ideę symbolicznego odtworzenia Jerozolimy. Projekt rozwijano w duchu kontrreformacji. Celem było umożliwienie wiernym przeżywania wydarzeń pasyjnych poprzez realne przemieszczanie się między kaplicami rozmieszczonymi w terenie.
Dróżki Pana Jezusa tworzą jeden z największych systemów kalwaryjskich w Europie. Trasa liczy ponad 8 kilometrów i obejmuje 28 stacji
Pierwszy kościół konsekrowano 4 października 1609 roku. W kolejnych latach powstały kaplice Drogi Krzyżowej, między innymi Ratusz Piłata, Ogrójec, Pałac Heroda oraz Grób Pana Jezusa. Dróżki Pana Jezusa obejmują 28 stacji rozmieszczonych w 24 obiektach. Przejście całej trasy zajmuje około 5 godzin. Układ przestrzenny wykorzystuje naturalne ukształtowanie terenu, co odróżnia Kalwarię Zebrzydowską od wielu innych europejskich sanktuariów.
Kompleks rozbudowywali następcy fundatora. Jan Zebrzydowski uzupełnił system kaplic o kolejne obiekty pasyjne i zapoczątkował rozwój dróżek maryjnych. W 1702 roku ukończono rozbudowę bazyliki z charakterystyczną fasadą i dwiema wieżami.
Dróżki Matki Bożej rozszerzyły charakter sanktuarium o kult maryjny. W XVII wieku pojawił się istotny obraz
Dróżki Matki Bożej składają się z 24 stacji zgrupowanych w 11 obiektach, z których część pokrywa się z trasą pasyjną. Podzielono je na trzy części związane z boleściami, zaśnięciem oraz wniebowzięciem Maryi. W 1641 roku do sanktuarium trafił obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej, co przyczyniło się do umocnienia kultu maryjnego w tym miejscu. Od połowy XVII wieku Kalwaria Zebrzydowska stała się ważnym ośrodkiem pielgrzymkowym w Rzeczypospolitej.
Kalwaria Zebrzydowska jest dobrze skomunikowana z całą Małopolską. Gmina, znajdująca się w powiecie wadowickim, stanowi część aglomeracji krakowskiej. Pielgrzymi mogą przyjechać tu zarówno pociągiem, jak i samochodem.
