Studzienki kanalizacyjne to jeden z nieodłącznych elementów miejskiej infrastruktury. Nie zwracamy na nie większej uwagi, dopóki nie dzieje się z nimi nic nadzwyczajnego, np. nie są źródłem nieprzyjemnego zapachu lub tak jak w tym przypadku — nie wydostaje się z nich para wodna. Dowiedz się, co jest przyczyną tego zjawiska i nie zastanawiaj się następnym razem, gdy zobaczysz kłęby pary wodnej nad studzienką.
Na czym polega to zjawisko?
Zjawisko parowania ze studzienek w czasie mrozu to nie żadna magia, a jedynie podstawowa fizyka. Dzieje się to wtedy, gdy ciepłe, wilgotne powietrze wydostaje się z wnętrza studzienek i spotyka się z mroźnym, suchym powietrzem z zewnątrz. W wyniku zetknięcia się dwóch mas powietrza o różnej temperaturze i wilgotności dochodzi do błyskawicznego schłodzenia powietrza ze studzienki i kondensacji, czyli wytrącenia nadmiaru wody, która w postaci miliardów mikroskopijnych kropelek zawiesza się w powietrzu i daje efekt unoszącej się gęstej mgły.
Dlaczego powietrze wydostaje się ze studzienek?
W Polsce rury układane są pod poziomem przemarzania gruntu. Wynika z tego, iż choćby w przypadku bardzo niskiej temperatury na zewnątrz, temperatura wewnątrz kanałów rzadko spada poniżej 5-10°C. Kwestia wydostawania się ciepłego powietrza na zewnątrz spowodowana jest natomiast różnicą gęstości gazów. Ciepłe powietrze znajdujące się pod ziemią ma mniejszą gęstość, więc jest lżejsze i zgodnie z siłą wyporu wydostaje się do góry. Intensywność zjawiska zależy od różnicy temperatur — im silniejszy mróz, tym większa różnica ciśnień i gęstości. W efekcie ciepłe powietrze wydostaje się z większą siłą, tworząc bardziej widowiskowe kłęby.