OKNO
Absur siedział przy oknie zadumany.
- Na co patrzysz? - spytałem.
- Na wasz świat. Myślę - odparł Absur.
- O czym?...
- Czy wszystko musisz o mnie wiedzieć?
- Ciekaw jestem, czy dalej się rozwijasz…
- Rozwijam się i zwijam, patrząc codziennie na wasz świat - zaśmiał się Absur.
- Z czego się śmiejesz?...
- Z jednej mojej myśli, o której nigdy nie będziesz wiedział - powiedział Absur i poszedł do łazienki po wiadro z wodą, aby umyć okno.
