Tragiczny wypadek i walka o życie – jak wyglądało w ostatnich latach życie prawdziwej „śpiącej królewny”?
Oficjalny komunikat Biura Pałacu Królewskiego przyniósł smutną wiadomość o odejściu członkini rodziny panującej. Stan zdrowia księżniczki, która od grudnia 2022 roku znajdowała się w permanentnym stanie nieświadomości, systematycznie się pogarszał. Ostateczną przyczyną zgonu, jak sprecyzowały służby medyczne dworu, były komplikacje wywołane infekcją jelitową oraz wcześniejszym zakażeniem krwi. Księżniczka odeszła spokojnie w czwartkowy wieczór, 11 czerwca. Uroczystości pogrzebowe, organizowane z najwyższymi honorami państwowymi i dworskimi, zaplanowano w murach zabytkowego Wielkiego Pałacu w Bangkoku:
„Zmarła Księżniczka odeszła dziś po południu w wieku 47 lat, podczas pobytu pod opieką lekarzy w Szpitalu Pamięci Króla Chulalongkorna.
Księżniczka była najstarszym dzieckiem króla Maha Vajiralongkorna (Rama X) oraz pierwszą wnuczką zmarłego króla Bhumibola Adulyadeja (Rama IX) i królowej Sirikit.
Zmarła Księżniczka urodziła się w 1978 roku i studiowała na Uniwersytecie Cornella, gdzie uzyskała stopień doktora nauk prawnych oraz tytuł magistra na Cornell Law School.
Księżniczka Bajrakitiyabha pełniła funkcję ambasadora Tajlandii w Austrii, a także Ambasadora Dobrej Woli UNODC (Biura Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości) oraz Narodowego Ambasadora UN Women. Jej Królewska Wysokość z wielką pasją angażowała się w walkę o prawa kobiet w systemie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, co przełożyło się na jej pomoc w opracowaniu Reguł ONZ dotyczących postępowania z więźniarkami z 2010 roku (tzw. Reguł z Bangkoku).
Zmarła Księżniczka była generałem Królewskiej Armii Tajlandii oraz szefem sztabu Dowództwa Ochrony Osobistej Króla. Nigdy nie wyszła za mąż i nie miała dzieci.”
Dramat, który na zawsze odmienił losy linii sukcesyjnej i poruszył miliony Tajów, rozegrał się pod koniec 2022 roku. Księżniczka Bha, znana ze swojej pasji i zaangażowania w struktury wojskowe, zasłabła w trakcie rutynowego szkolenia psów służbowych. Lekarze zdiagnozowali u niej gwałtowny atak serca połączony z agresywną bakteryjną infekcją układu oddechowego. Pomimo natychmiastowej interwencji, pacjentka nie odzyskała przytomności. Przez kolejne trzydzieści sześć miesięcy media i obywatele, ze względu na jej głęboki stan śpiączki, zaczęli nazywać ją „śpiącą królewną”. Choć nowoczesna medycyna dbała o zachowanie jej funkcji życiowych, kolejne nawracające infekcje uniemożliwiły powrót do zdrowia.
Wykształcenie i pasja do prawa – kim była tajska księżniczka?
Bajrakitiyabha Mahidol urodziła się 7 grudnia 1978 roku. Była pierworodnym dzieckiem obecnego monarchy oraz jego pierwszej małżonki, księżnej Soamsawali.
Pomimo uprzywilejowanego pochodzenia, księżniczka od młodości stawiała na gruntowne i samodzielne wykształcenie. Zdecydowała się na studia prawnicze, które z sukcesem kontynuowała w Stanach Zjednoczonych na prestiżowym Uniwersytecie Cornella, gdzie uzyskała stopień doktora nauk prawnych. Jej ambicje zawodowe gwałtownie wykroczyły poza ramy reprezentacyjnych obowiązków pałacowych.
Reformatorka, prokurator i dyplomatka – droga zawodowa, którą wybrała Bha wcale nie była łatwa
W powszechnej świadomości Tajów księżniczka Bha zapisała się jako dynamiczna działaczka społeczna oraz rzeczniczka praw człowieka. Przez lata aktywnie pracowała w strukturach wymiaru sprawiedliwości, pełniąc m.in. funkcję państwowego prokuratora. Jej flagową inicjatywą stały się programy naprawcze ukierunkowane na rehabilitację i wsparcie kobiet przebywających w zakładach karnych. Walczyła o poprawę warunków bytowych więźniarek oraz stwarzała im realne szanse na powrót do społeczeństwa.
Jej wszechstronność i profesjonalizm doceniono również na arenie międzynarodowej. Księżniczka z powodzeniem reprezentowała swój kraj jako ambasador Tajlandii w Austrii. Ponadto jej głęboka empatia i skuteczność w działaniu zaowocowały nominacją na ambasadora dobrej woli w strukturach Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), gdzie koordynowała projekty związane z ochroną praw kobiet i zapobieganiem przestępczości.
