Jak to się mówi, każda rodzina ma swoje problemy i, niestety, mimo iż dorastaliśmy z bratem w tym samym środowisku, on zamienił się w człowieka agresywnego i choćby trafił do więzienia. Żeby uniknąć jego negatywnego wpływu, starałem się jak najmniej z nim kontaktować. W moim życiu nastąpiły jednak duże zmiany, gdy poznałem cudowną kobietę i zdecydowałem się ją poślubić. Gdy mój brat dowiedział się o mojej narzeczonej, nie dawał mi spokoju, ciągle żartował i nalegał, żebym mu ją przedstawił, bo i tak nasze drogi się przetną. Wahałem się, nie chcąc, by przyszła żona miała złe zdanie o mojej rodzinie. Jednak okoliczności sprawiły, iż musiałem go zaprosić, więc żona poznała mojego brata po raz pierwszy dopiero w dniu naszego ślubu.
Brat obiecał, iż się dobrze zachowa, ale tak jak można było się spodziewać nie dotrzymał słowa. Jasno było widać, iż nosił urazę do mnie od długiego czasu i uznał mój ślub za świetną okazję do zemsty. Przy wszystkich naszych gościach bezwstydnie obraził moją żonę, mimo moich wysiłków, byśmy się dogadali. Usłyszawszy rozpaczliwy krzyk żony, rzuciłem się do niej, ale w zamian spotkałem się z jego agresją i groźbami twierdził, iż jest gotów skrzywdzić własnego brata z powodu kobiety.
Jego skandaliczne zachowanie zniszczyło to, co powinno być najszczęśliwszym dniem w moim życiu. Brat nie przyznał się do swoich czynów, co tylko pogłębiło mój ból i rozczarowanie. Po tym przykrym incydencie podjąłem trudną decyzję, by ograniczyć kontakty z bratem do minimum. Unikam rodzinnych spotkań, na których się pojawia, choćby jeżeli oznacza to krytykę ze strony innych członków rodziny. Trudno rozmawiać z kimś, kto nie chce się zmienić. Pomimo jego ciągłych telefonów i zapewnień o żalu, ciężko mi uwierzyć, iż ludzie naprawdę się zmieniają.
