Twórczość Aurèlii Muñoz zajmuje najważniejsze miejsce w historii współczesnej tkaniny artystycznej i sztuki włókna. Związana z ruchami Nouvelle Tapisserie oraz Escuela Catalana del Tapiz (Katalońska Szkoła Tkaniny Artystycznej), Muñoz (ur. Barcelona, 1926–2011) na przestrzeni kilku dekad twórczości budowała własne artystyczne uniwersum. Inspirację odnajdywała w zróżnicowanych źródłach – dziełach katalońskiego romanizmu, wykonywanych techniką acu pictae („malowania igłą”), hiszpańskich i europejskich tradycjach haftu ludowego, prekolumbijskich praktykach tekstylnych obu Ameryk oraz awangardowych nurtach jej epoki, zwłaszcza modernizmie i surrealizmie. W swoich pracach często odpowiadała na nasilające się kryzysy świata postindustrialnego i wpływ człowieka na ekosystemy lądowe, wodne i powietrzne. Wystawa w Madrycie prowadzi nas przez kilka etapów życia i twórczości artystki. Obok wielkoformatowych rzeźb z makramy z lat 70., odrywających się od ściany i przyjmujących trójwymiarowe, organiczne formy, zobaczymy Bird-Kites i Aérostatos z lat 80. – aerodynamiczne, mobilne konstrukcje, zrodzone z fascynacji origami, żeglarstwem oraz maszynami Leonarda da Vinci. Z kolei te poszukiwania doprowadziły ją do eksperymentów z masą papierową, przygotowywaną własnoręcznie z włókien lnu i bawełny, z której Muñoz tworzyła rzeźby przybierające postać elementów świata morskiego – ukwiałów, alg i meduz.
Aurèlia Muñoz, Beings
Museo Reina Sofía, Calle Santa Isabel 52, Madryt
Aurèlia Muñoz, Homage to Jerónimo Bosco, 1971, haft z wełny i bawełny na płótnie jutowym, 300 x 475 cm, z kolekcji Provinciehuis Noord-Brabant, 's-Hertogenbosch, fot. Fátima Sanz.
Aurèlia Muñoz, Ens místic, 1977, makramy wykonane z sznurów sizalowych i jutowych, barwionych przez artystkę, 300 x 250 x 120 cm, kolekcja MACBA, fot. Álex Moltó
widok wystawy Aurèlii Muñoz, Beings, sala 6: Oceanic Forms, fot. Fátima Sanz.
