Minister Pracy i Rodziny Patty Hajdu pozuje do zdjęć z pracownikami pomocy osobistej po ogłoszeniu w zeszłym roku specjalnej ulgi podatkowej.
W 2026 roku kanadyjski system podatkowy przejdzie kilka korekt, jednak — jak podkreślają eksperci — dla większości podatników będą to zmiany raczej kosmetyczne niż rewolucyjne. Zniesiono część zapowiadanych wcześniej rozwiązań, wprowadzono nowe ulgi sektorowe, a podstawowe stawki podatku dochodowego ulegną jedynie niewielkiej korekcie.
Jak ocenia Daniel Rogozynski, księgowy i profesor Uniwersytetu w Waterloo, zmiany mają charakter „nudnej imprezy”.
— Przez wiele miesięcy czekaliśmy na coś przełomowego, co realnie zmieniłoby konkurencyjność Kanady wobec Stanów Zjednoczonych i innych gospodarek. Tego efektu po prostu nie ma — stwierdził.
Niższa najniższa stawka podatku
Najbardziej odczuwalną zmianą dla osób fizycznych będzie obniżenie najniższej stawki podatku marginalnego z 15 do 14 procent. Zapowiedź ta padła jeszcze w trakcie kampanii wyborczej i zaczęła obowiązywać od 1 lipca 2025 roku, kiedy stawka została tymczasowo obniżona do 14,5 proc. Od 1 stycznia 2026 r., po uwzględnieniu indeksacji inflacyjnej, stawka 14 proc. obejmie pierwsze 58.523 dolary dochodu.
Według prognoz Finance Canada, maksymalne oszczędności podatkowe dla pary z dwoma dochodami miały wynieść do 840 dolarów. Z kolei Yves Giroux szacował, iż przeciętna rodzina z dwoma dochodami i dzieckiem zaoszczędzi w 2026 roku około 750 dolarów.
Nowa ulga dla pracowników wsparcia osobistego
Budżet federalny wprowadza także czasową, zwrotną ulgę podatkową dla pracowników pomocy osobistej (personal support workers). Ulga wynosi pięć procent kwalifikowanych zarobków, maksymalnie do 1100 dolarów rocznie, i przysługuje osobom osiągającym co najmniej 22 tys. dolarów dochodu.
Rozwiązanie będzie obowiązywać wyłącznie w latach podatkowych 2026–2030 i dotyczy pracowników zatrudnionych w regulowanych placówkach opieki zdrowotnej, takich jak szpitale, domy opieki długoterminowej, placówki opieki domowej czy domy seniora. Ulga nie obejmie mieszkańców Kolumbii Brytyjskiej, Nowej Fundlandii i Labradoru oraz Terytoriów Północno-Zachodnich — prowincje te zawarły bowiem odrębne porozumienia z rządem federalnym w sprawie podwyżek płac w tym sektorze.
Zyski kapitałowe i małe firmy
Budżet federalny na 2025 rok doprecyzował i uprościł przepisy dotyczące zysków kapitałowych. Pierwszy budżet rządu Marka Carneya podniósł dożywotnie zwolnienie podatkowe przy sprzedaży kwalifikujących się udziałów w małych przedsiębiorstwach, gospodarstwach rolnych i nieruchomościach rybackich z nieco ponad 1 mln do 1,25 mln dolarów. Zmiana obowiązuje wstecznie od 25 czerwca 2024 roku.
— jeżeli ktoś sprzeda firmę za kwotę o 1,25 mln dolarów wyższą niż cena zakupu, nie zapłaci od tego podatku — wyjaśnia Daniel Rogozynski. — To silna zachęta do zakładania i rozwijania biznesów.
Jednocześnie rząd wycofał zapowiadany wcześniej Kanadyjski Program Zachęty Przedsiębiorców, który nigdy nie wszedł w życie, oraz zrezygnował z planowanych podwyżek podatku od zysków kapitałowych dla firm i części osób fizycznych.
Składki na Kanadyjski Plan Emerytalny (CPP)
Rok 2026 będzie trzecim rokiem wdrażania rozszerzonych składek na Kanadyjski Plan Emerytalny. Pierwszy próg dochodowy wzrośnie do 74.600 dolarów, a maksymalna składka pracownika wyniesie 4230,45 CAD. Pracodawca wpłaci drugie tyle, co daje łączną składkę w wysokości 8460,90 CAD.
Drugi próg dochodowy wzrośnie do 85.000 dolarów, co oznacza dodatkową składkę w wysokości 416 CAD po stronie pracownika i tyle samo po stronie pracodawcy.
Podatki, EI i TFSA
Federalne progi podatku dochodowego wzrosną od 1 stycznia o dwa procent, zgodnie z inflacją. Maksymalna składka na ubezpieczenie od bezrobocia (EI) wzrośnie do 1123,07 CAD, a dla pracodawców do 1572,30 CAD.
Limit wpłat na TFSA pozostanie bez zmian i w 2026 roku wyniesie 7000 dolarów. Podstawowe kwoty wolne od podatku zostały z kolei zaktualizowane w zależności od dochodów i sytuacji rodzinnej.
