Noktorama | Katarzyna Klich
wystawa porezydencyjna
Galeria Szewska 16, ul. Szewska 16
wernisaż 17.11.2026, godz. 19:00
17-29.11.2026
(ur. 1976, Gdynia) – artystka wizualna pracująca w obszarze rysunku, malarstwa i rzeźby. Absolwentka ASP w Poznaniu (1996–2003). Doktora sztuk pięknych (2012), doktora habilitowana (2022). w tej chwili profesora uczelniana, prowadzi XI Pracownię Rysunku na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. W 2012 roku odznaczona honorową odznaką „Zasłużona dla Kultury Polskiej”.
Laureatka stypendium MKiDN ,,Kultura w Sieci” oraz rezydencji artystycznych, m.in. w Slade College of Art w Londynie i Ghent Glass Residency w Gandawie. Kuratorka i współorganizatorka licznych wystaw oraz wydarzeń propagujących sztukę, m.in. w Centrum Kultury Zamek i Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu (Teraz Rysunek-ogólnopolski projekt–sympozjum z udziałem 36 uznanych artystów z Polski), cyklu prezentacji galerii niezależnych Poza systemem oraz wykładu Richarda Demarco. Akademicki i Naukowy Poznań. Autorka tekstów o rysunku, archeologii i sztuce współczesnej.
Swoje prace prezentowała w Polsce i za granicą, m.in. w ZAK – Zentrum für Aktuelle Kunst w Berlinie, Camden Arts Centre w Londynie, Muzeum Współczesnym we Wrocławiu, Galerii XX1 w Warszawie, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, Galerii Bielskiej BWA, Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu, Galerii El w Elblągu, Galerii AT w Poznaniu, Galerii Nowa Scena UAP w Poznaniu. W twórczości bada biologiczną pamięć materii, ukazując kruchość, zmienność i współzależność ludzkich i nieludzkich form istnienia.
Podstawowymi mediami w wypowiedziach artystycznych Katarzyny Klich są rysunek, malarstwo, rzeźba, z tym iż pojęcie malarstwo traktowane jest jako punkt wyjścia do strukturalnego aranżowania przestrzeni. Do budowania swoich obrazów i obiektów, używa najczęściej gipsu, drewna, węgla, popiołu i ziemi. Jednym z głównych problemów poruszanych w jej pracach jest ciągły, egzystencjalny proces rozpadu, zniszczenia, przemiany zachodzącej w naturze.
,,(…) natura jest moim polem działania. Traktuję ją jako obszar doświadczania, eksperymentu, analogicznie do przestrzeni galerii, z tą różnicą, iż nie chodzi mi o aranżowanie stabilnej, statycznej sytuacji, ale o żywe miejsce do formowania się obiektów. Zbieram organiczną materię z lasu, pola, przekształcam dzięki różnorodnych metod i z powrotem im przywracam obserwując, jak nawzajem siebie zmieniają. Tam są miejsca mojego działania, dzięki nieprzewidzianym warunkom i zdarzeniom – bardziej otwarte niż przestrzeń pomieszczenia. W takim działaniu chodzi mi o coś prawdziwego, co się zadzieje w sztuce choćby poza nią samą.
Chcę pochwycić ulotne, metafizyczne zjawiska, które ujawniają się w naturze, a czasem w zwyczajnej codzienności, jakieś przeczucie, zapisany ślad. Nic nieznaczący odcisk człowieka w naturze, który na moich oczach (wraz z nią) się rozpada, unieważnia, aż w końcu w niej znika.”
Katarzyna Klich mieszka i pracuje w Poznaniu.
