Nie żyje legendarna aktorka. Jej role znały całe pokolenia

Zdjęcie: kondolencje @pexels

Marina Vlady zmarła 24 września 2026 roku w wieku 88 lat. Francuska aktorka rosyjskiego pochodzenia miała na koncie około stu produkcji, nagrodę na festiwalu w Cannes i role u cenionych reżyserów. Wielu pamiętało ją również jako ostatnią żonę Władimira Wysockiego. Według informacji przekazanych przez francuskie media artystka odeszła w swoim domu, w obecności najbliższych.

Marina Vlady zmarła w wieku 88 lat

Informacja o śmierci aktorki pojawiła się w czwartek 24 września. Francuskie media, powołując się na agencję AFP, przekazały, iż Marina Vlady zmarła w swoim domu, otoczona bliskimi. Nie podano do publicznej wiadomości szczegółowej przyczyny śmierci.

Vlady należała do grona artystek, których kariera obejmowała kilka dekad i różne okresy europejskiego kina. Grała zarówno w popularnych produkcjach, jak i filmach autorskich, współpracując z twórcami z Francji, Włoch i innych krajów. „Le Monde” przypomina, iż w ciągu życia wystąpiła w około stu filmach.

Przed kamerą stanęła jeszcze jako dziecko

Marina Catherine de Poliakoff-Baïdarov urodziła się 10 maja 1938 roku w Clichy pod Paryżem w rodzinie rosyjskich emigrantów. Od najmłodszych lat była związana ze sztuką. Początkowo przygotowywała się do kariery tanecznej, ale ostatecznie wybrała aktorstwo.

Na ekranie pojawiła się już jako dziecko. Jednym z jej pierwszych filmów był „Orage d'été” z 1949 roku, w którym wystąpiła u boku swojej siostry Olgi. Z czasem coraz częściej otrzymywała role w produkcjach francuskich i włoskich.

Przełom nastąpił w latach 50. i 60. Widzowie mogli oglądać ją m.in. w „Avant le déluge”, „Księżnej de Clèves” czy później w filmach realizowanych przez Marco Ferreriego i Orsona Wellesa.

Cannes przyniosło jej wielkie wyróżnienie

Jednym z najważniejszych momentów kariery Mariny Vlady był rok 1963.

Za rolę w filmie Marco Ferreriego „L'Ape Regina”, znanym również jako „Le Lit conjugal” („Łoże małżeńskie”), otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki podczas festiwalu filmowego w Cannes. Oficjalne archiwum festiwalu potwierdza, iż właśnie Vlady zdobyła wówczas Prix d'interprétation féminine.

Było to jedno z najważniejszych wyróżnień w jej zawodowym życiu. Aktorka pozostawała później związana z europejskim kinem przez kolejne dekady.

Wśród produkcji z jej udziałem znalazły się również „Falstaff” Orsona Wellesa, „Dwie lub trzy rzeczy, które wiem o niej” Jean-Luca Godarda czy „Splendor” Ettore Scoli.

Jej małżeństwo z Władimirem Wysockim przeszło do legendy

Życie prywatne aktorki również wzbudzało ogromne zainteresowanie.

W 1967 roku, podczas pobytu w Moskwie, Marina Vlady poznała Władimira Wysockiego – aktora, poetę i pieśniarza, który stał się jedną z najważniejszych postaci rosyjskiej kultury XX wieku.

Pobrali się w 1970 roku. Ich związek trwał do śmierci Wysockiego w 1980 roku. Vlady była jego ostatnią żoną.

Ich relacja przez lata funkcjonowała na odległość. Aktorka mieszkała głównie we Francji, podczas gdy Wysocki pozostawał w Związku Radzieckim, gdzie jego działalność artystyczna budziła zainteresowanie i niechęć władz.

Po jego śmierci Vlady wielokrotnie wracała do wspólnych lat we wspomnieniach i swojej twórczości literackiej.

Miała za sobą kilka ważnych związków

Wcześniej Marina Vlady była żoną francuskiego aktora i reżysera Roberta Hosseina, z którym miała dwóch synów. Później związała się z lotnikiem Jean-Claude'em Brouilletem.

Po śmierci Wysockiego przez wiele lat pozostawała związana z francuskim lekarzem i działaczem społecznym Léonem Schwartzenbergiem. Oboje angażowali się również w sprawy społeczne i polityczne.

Sama Vlady nie ograniczała się zresztą wyłącznie do aktorstwa. Pisała książki, występowała na scenie teatralnej i angażowała się publicznie w sprawy, które uważała za ważne.

Była nie tylko aktorką

„Le Monde” przypomina także o jej działalności społecznej. Marina Vlady angażowała się m.in. w ruchy dotyczące praw kobiet i należała do sygnatariuszek słynnego francuskiego „Manifestu 343” dotyczącego prawa do aborcji.

Jej publiczna działalność nie zawsze była wolna od kontrowersji, ale sama aktorka przez lata konsekwentnie zabierała głos w sprawach społecznych.

Także w późniejszym okresie życia nie zniknęła całkowicie z ekranów. Występowała m.in. w produkcjach telewizyjnych i filmowych, choć zdecydowanie rzadziej niż w czasach największej popularności.

Pozostawiła po sobie ogromny dorobek

Kariera Mariny Vlady trwała ponad siedem dekad. Zaczynała jako dziecko, by później stać się jedną z rozpoznawalnych twarzy francuskiego i europejskiego kina.

Najważniejsze miejsce w jej dorobku zajmują zarówno role filmowe, jak i nagroda w Cannes z 1963 roku. Oficjalne archiwum festiwalu wymienia ją wśród laureatek nagrody aktorskiej za „L'Ape Regina”.

Dla części publiczności na zawsze pozostanie również „Księżną de Clèves”, dla innych gwiazdą kina lat 60., a dla wielbicieli twórczości Władimira Wysockiego – kobietą, która przez dziesięć lat dzieliła z nim życie.

Marina Vlady zmarła 24 września 2026 roku. Miała 88 lat.