Nie wyprasowałam już koszul mężowi, odkąd nazwał mój trud „siedzeniem w domu

twojacena.pl 1 tydzień temu

Nie wyprasowałam już koszul mężowi, odkąd nazwał mój trud „siedzeniem w domu”.

Szymon rzucił widelec na stół. Metal zadźwięczał i spadł na podłogę.

— Marzena, dlaczego się męczysz? Serialami? Plotkami z koleżankami? — krzyknął.

Kotlet, smażony pół godziny, leżał nietknięty na talerzu.

— Przychodzę z pracy wyczerpany, a ty narzekasz na plecy — dodał z pretensją.

Marzena stała przy zlewie, słuchając szumu wody.

W głowie wciąż słyszała jedno: „Po prostu siedzą w domu”.

— Szymonie — szepnęła, zakręcając kran. — Naprawdę tak myślisz?

— A co ty robisz? — odparł, odsuwając się na krześle.

— Nie mamy małych dzieci, Bartek jest w akademiku — mówił dalej.

— Odkurzacz jeździ sam, pralka wiruje, wolnowar gotuje. Masz kurort.

Patrzyła na mężczyznę, z którym spędziła dwadzieścia pięć lat.

Jego koszula była idealnie wyprasowana, jasnoniebieska w paski.

Pamiętała, jak wczoraj prasowała ją czterdzieści minut, mankiet po mankiecie.

Pamiętała targ rano, świeży twaróg, bo on lubi tylko domowe serniczki.

Dla niego czyste podłogi były czymś naturalnym, jak powietrze.

— Dobrze — wyszeptała. — Mam kurort. Po prostu siedzę w domu.

— Wspaniale, iż się dogadaliśmy — burknął, podnosząc widelec z podłogi.

— Daj czystego i naparz mocną herbatę, bo ostatnia była jak maź.

Podała mu widelec, nalała herbaty. Coś w niej się zamknęło.

Nie było krzyku, tylko chłód, jakby w kuchni wystrzeliły okna zimą.

Wieczorem, gdy Szymon zasiadł przed telewizorem, ona weszła do sypialni.

Zwykle wtedy zaczynała swoją „drugą zmianę”.

Spojrzała na kosz z koszulami, pogniecionymi po wirowaniu.

— Robot pierze. Pralka pierze — powtórzyła jego słowa.

Wyciągnęła wtyczkę żelazka, schowała deskę za szafę.

— Odpoczywaj, Marzeno — powiedziała do odbicia w lustrze. — Masz kurort.

Rano na stole stała paczka musli i karton mleka, nic więcej.

— Gdzie jajecznica? — zdziwił się Szymon, wycierając włosy ręcznikiem.

— Nie zdążyłam. Odpoczywam przed maratonem seriali — odpowiedziała spokojnie.

— Muszę dziś zrobić dobre wrażenie na dyrektorze. Gdzie biała koszula?

— W koszu — rzuciła, nie odrywając wzroku od telefonu.

— Czysta? — Czysta. Prana. Pralka przecież pierze.

Szymon zakrztusił się mlekiem.

— Potrzebuję jej za dwadzieścia minut!

— Nieprasowana, jak wszystkie inne — odparła.

— Dość tego cyrku. Idź i wyprasuj mi koszulę. gwałtownie — rozkazał.

— Nie, Szymonie. Prasowanie to praca, a ja nie pracuję.

— Żelazko jest w szafie. Zdołasz, jeżeli się pospieszysz — dodała chłodno.

Wypadł z kuchni, przeklinając, grzmiąc deską, parząc się parą.

Po dziesięciu minutach stał w drzwiach, czerwony, w krzywo wyprasowanej koszuli.

— Dzięki, żono! Nie zapomnę tego! — krzyknął, trzaskając drzwiami.

Marzena dokończyła kawę i zapisała się na basen.

Umówiła się też z przyjaciółką Jagodą. Kurort, czyli kurort.

Wieczorem Szymon wrócił przygnębiony, koszula pognieciona jeszcze bardziej.

— Dyrektor pytał, czy choruje mi żona — powiedział z wyrzutem.

— A ty co odpowiedziałeś? — zapytała spokojnie.

— Że gra w feministkę. Jest coś do jedzenia?

— W zamrażarce są pierogi sklepowe. Smaczne.

Zjadł je prosto z garnka i zamknął się w sypialni.

Minął tydzień. Mieszkanie pogrążało się w chaosie, zapachy domowych ciast zniknęły.

Szymon sam prasował, paliąc dziury w swetrach, krzycząc o sabotażu.

Marzena rozkwitała — czytała książki, chodziła na spacery, zmieniła fryzurę.

W piątek Szymon przyszedł z kolegą, Igorem Kowalskim, bez uprzedzenia.

— Marzena! Przywitaj gości! — zawołał z udawaną radością.

— Dobry wieczór, panie Igorze — przywitała się elegancko.

— Jakaż piękna żona, Szymonie! A ty mówiłeś, iż chora — zdumiał się gość.

— Nie mamy nic na stół. Może zamówimy pizzę? — zapytała spokojnie Marzena.

Igor zaśmiał się: — Świetny pomysł, lubię pepperoni.

Po wyjściu gościa Szymon wybuchł: — Wstydzisz mnie przed ludźmi!

— A co z pizzą było nie tak? — zapytała Marzena spokojnie.

I w tej ciszy oboje zrozumieli, iż coś się już nie wróci.

Idź do oryginalnego materiału