Największa mysz świata? Waży tyle, co chihuahua, rodzi tylko 1 młode rocznie i wygląda jak panda

Czy to największa mysz na świecie? Waży tyle co mały pies, żyje wysoko w koronach drzew i rodzi jedno młode w ciągu roku. To jeden z najbardziej niezwykłych gryzoni nadrzewnych na świecie, o którym mało kto słyszał.
Gryzonie zwykle kojarzą się z niewielkimi zwierzętami, które łatwo przeoczyć. Na Filipinach żyje jednak gatunek, który całkowicie burzy ten obraz i pokazuje, jak zaskakująca potrafi być przyroda wysp. Jest przykładem zwierzęcia, które rozwijało się w izolacji i do dziś pozostaje silnie związane z jednym miejscem na Ziemi.

REKLAMA







Zobacz wideo Rozpieść swojego pupila bez wydawania pieniędzy



Jedna z największych myszy na świecie żyje tylko na jednej wyspie. Luzon jest jej jedynym domem
Sierściogon dżunglowy, inaczej wielkomysz filipińska (Phloeomys pallidus) jest gatunkiem endemicznym, co oznacza, iż naturalnie występuje wyłącznie na filipińskiej wyspie Luzon. Nie ma możliwości przeniesienia się w inne regiony świata, dlatego każda zmiana środowiska na wyspie bezpośrednio wpływa na przyszłość wielkomyszy filipińskiej. Gatunek ten potrafi funkcjonować na różnych wysokościach, od nizin po górskie lasy sięgające około 2200 metrów nad poziomem morza. Mimo tej elastyczności pozostaje całkowicie zależny od lasów, ponieważ plantacje i tereny rolnicze nie zapewniają mu schronienia ani spokoju.
Dorosły osobnik osiąga choćby 90 centymetrów długości wraz z ogonem i waży około dwóch do trzech kilogramów. Ciało myszy pokrywa gęsta, długa sierść, a ogon nie jest łysy, ale również porośnięty włosami, co nadaje jej masywny wygląd. Ubarwienie bywa bardzo różne, od jasnych kremowych tonów po ciemniejsze plamy i charakterystyczną maskę na pysku. Ta cecha sprawia, iż osobniki z różnych części Luzonu mogą wyglądać jak zupełnie inne zwierzęta.


Życie wysoko nad ziemią i nocna aktywność. Gatunek unika kontaktu z ludźmi
To typowo nadrzewny ssak, który większość życia spędza wysoko nad ziemią. Odpoczywa w dziuplach, szczelinach kory i rozgałęzieniach pni, poruszając się powoli i bardzo ostrożnie. Aktywność przypada głównie na noc, dlatego bezpośrednie spotkanie w naturze zdarza się bardzo rzadko. Zwierzę nie jest agresywne i w sytuacji zagrożenia wybiera ucieczkę oraz ukrycie się wśród gałęzi.
Dieta sierściogona dżunglowego opiera się głównie na liściach, pędach, korze i owocach. Takie menu dostarcza kilka energii, dlatego zwierzę prowadzi spokojny tryb życia i oszczędza siły. Rozmnażanie przebiega bardzo wolno, najczęściej rodzi się tylko jedno młode w ciągu roku, co wynika z obserwacji terenowych i danych z hodowli prowadzonych w warunkach kontrolowanych. W stabilnym lesie to wystarcza, ale przy postępującym wylesianiu i lokalnych polowaniach staje się poważnym zagrożeniem dla liczebności gatunku.