Ameryka Południowa to kontynent, który trudno opisać w jednym zdaniu, bo każde miejsce wygląda tak, jakby pochodziło z zupełnie innego świata. Są tu wysokogórskie ruiny dawnych cywilizacji, ogromne wodospady o skali, którą trudno sobie wyobrazić, a także rozległe lasy tropikalne pełne dzikiej przyrody.
Wybraliśmy siedem niesamowitych miejsc, które pokazują tę różnorodność i tłumaczą, dlaczego tak wielu podróżników wraca stąd z wrażeniem, iż zobaczyło coś kompletnie innego niż wszystko, co znali wcześniej.
Machu Picchu (Peru)
Machu Picchu to kompleks archeologiczny położony w Andach na wysokości około 2430 m n.p.m., w regionie Cusco. Został zbudowany przez cywilizację Inków w XV wieku, prawdopodobnie jako królewska posiadłość lub ośrodek ceremonialny za panowania Pachacuteca.
Cały kompleks obejmuje około 200-300 budowli, w tym świątynie, tarasy rolnicze, systemy irygacyjne i zabudowania mieszkalne. Szacuje się, iż mogło tam mieszkać od 300 do 1000 osób. Miasto zostało opuszczone w czasie upadku imperium Inków w XVI wieku i przez setki lat pozostawało nieznane światu zewnętrznemu. Ponownie odkrył je w 1911 roku Hiram Bingham.
Obiekt znajduje się na liście UNESCO od 1983 roku i jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Ameryce Południowej, przed pandemią liczba odwiedzających sięgała około 1,5 miliona rocznie.
Salar de Uyuni (Boliwia)
Salar de Uyuni to największe solnisko na świecie o powierzchni około 10 582 km², położone na wysokości średnio 3650 m n.p.m. w południowo-zachodniej Boliwii. Powstało w wyniku wyschnięcia prehistorycznego jeziora Poopó i kilku mniejszych zbiorników wodnych.
Grubość pokładów soli w niektórych miejscach sięga 10 metrów. W porze deszczowej (zwykle od grudnia do marca) powierzchnia pokrywa się cienką warstwą wody, tworząc efekt lustra, który może rozciągać się na kilkadziesiąt kilometrów bez widocznego horyzontu. W regionie znajdują się również jedne z największych na świecie złóż litu, szacowane choćby na kilka milionów ton.
Amazonia
Amazonia obejmuje około 5,5 miliona km², z czego ponad 60% znajduje się w Brazylii. Przez region przepływa Amazonka o długości od około 6400 do 7000 km (w zależności od metody pomiaru), co czyni ją jedną z najdłuższych rzek świata.
W Amazonii żyje około 10% wszystkich znanych gatunków na Ziemi. Szacuje się, iż występuje tam ponad 390 miliardów drzew reprezentujących około 16 000 gatunków. Region ma ogromne znaczenie dla globalnego obiegu węgla i lokalnego klimatu, a jego ekosystem jest jednym z najbardziej złożonych na świecie.
Podróżowanie po Amazonii odbywa się głównie rzekami. W wielu miejscach nie ma dróg, a dostęp do osad jest możliwy tylko łodzią lub małymi samolotami.
Wodospady Iguazu (Argentyna / Brazylia)
Wodospady Iguazu składają się z około 275 oddzielnych kaskad na rzece Iguazu. Całkowita szerokość systemu wodospadów wynosi około 2,7 km, a wysokość poszczególnych progów dochodzi do 82 metrów.
Obszar został wpisany na listę UNESCO w 1984 roku i obejmuje parki narodowe po stronie Argentyny i Brazylii.
Największa część, znana jako „Garganta del Diablo”, ma kształt półkolistej kaskady o szerokości około 150 metrów i jest najbardziej widowiskowym fragmentem całego systemu. Przepływ wody waha się od około 1500 mł/s do ponad 12 000 mł/s w okresach intensywnych opadów.
Zobacz poniższy film, żeby przekonać się, jak naprawdę wygląda to miejsce.
Angel Falls (Wenezuela)
Angel Falls to najwyższy wodospad świata o całkowitej wysokości 979 metrów, z czego około 807 metrów stanowi swobodny spadek wody bez kontaktu z podłożem. Znajduje się w Parku Narodowym Canaima, który zajmuje powierzchnię około 30 000 km².
Wodospad spływa z góry stołowej Auyán-tepui, charakterystycznej dla regionu Wyżyny Gujańskiej. Nazwa pochodzi od pilota Jimmiego Angela, który w 1937 roku wylądował w tym rejonie. Park Canaima został wpisany na listę UNESCO w 1994 roku.
Dostęp do wodospadu jest utrudniony i wymaga kombinacji lotu, transportu wodnego oraz warunków pogodowych pozwalających na bezpieczną przeprawę przez dżunglę.
Galapagos (Ekwador)
Archipelag Galapagos składa się z 13 głównych wysp, 6 mniejszych i ponad 100 wysepek oraz skał wulkanicznych. Całość znajduje się około 972 km od wybrzeża Ekwadoru na Oceanie Spokojnym.
Na wyspach występuje około 9 000-12 000 gatunków organizmów, z czego około 20% to gatunki endemiczne. Wiele z nich nie wykazuje naturalnego strachu przed ludźmi, co wynika z izolacji wysp przez miliony lat.
Wyspy odegrały kluczową rolę w rozwoju teorii ewolucji Karola Darwina po jego podróży w 1835 roku. w tej chwili większość archipelagu objęta jest ochroną parku narodowego, a turystyka jest ściśle regulowana.
Zobacz poniższy film, żeby przekonać się, jak naprawdę wygląda to miejsce.
Lençóis Maranhenses (Brazylia)
Lençóis Maranhenses to park narodowy o powierzchni około 1550 km² w stanie Maranhão w północno-wschodniej Brazylii. Krajobraz tworzą wydmy piaskowe o wysokości do 40 metrów, które rozciągają się wzdłuż wybrzeża Atlantyku.
W porze deszczowej, która trwa zwykle od stycznia do czerwca, między wydmami tworzą się naturalne laguny wypełnione wodą opadową. Mogą mieć głębokość do 3 metrów i utrzymują się przez kilka miesięcy, zanim ponownie wyschną.
Torres del Paine National Park (Chile)
Park narodowy Torres del Paine znajduje się w Patagonii i zajmuje około 240 000 hektarów. Jego najbardziej charakterystycznym elementem są granitowe wieże Torres del Paine, osiągające wysokość około 2850 m n.p.m.
Na terenie parku znajdują się lodowce, jeziora polodowcowe i rozległe stepy. Rocznie odwiedza go około 300-350 tysięcy turystów. Obszar należy do rezerwatu biosfery UNESCO. To idealne miejsce dla fanów aktywnego wypoczynku – szlaków pieszych jest tutaj mnóstwo. Od tych dostosowanych dla początkujących, do tych dla bardziej zaawansowanych.
Pustynia Atacama (Chile)
Pustynia Atakama zajmuje około 105 000 km² i jest jednym z najsuchszych miejsc na Ziemi. W niektórych regionach nie odnotowano opadów deszczu przez kilkanaście lat, a są też miejsca, gdzie według pomiarów mogło nie padać choćby przez ponad 50 lat. Średnie roczne opady w centralnych częściach pustyni są bliskie zeru, co sprawia, iż jest to jedno z najbardziej ekstremalnych środowisk na świecie.
Warunki klimatyczne sprawiają, iż Atakama jest często wykorzystywana do testów technologii kosmicznych, w tym łazików marsjańskich NASA oraz instrumentów wykorzystywanych w misjach badawczych. Bardzo niska wilgotność, silne nasłonecznienie i ubogie w wodę gleby powodują, iż krajobraz przypomina powierzchnię Marsa bardziej niż większość innych miejsc na Ziemi.
Cartagena (Kolumbia)
Cartagena to miasto portowe nad Morzem Karaibskim, założone w 1533 roku przez Hiszpanów. Od samego początku pełniła funkcję jednego z najważniejszych portów kolonialnych w regionie, głównie ze względu na strategiczne położenie i naturalnie chronioną zatokę.
Stare miasto, znane jako Ciudad Amurallada, otoczone jest systemem murów obronnych o łącznej długości około 11 km, budowanych etapami od XVI do XVIII wieku w celu ochrony przed atakami piratów i flot europejskich. Do dziś zachowały się fragmenty fortyfikacji, bastiony oraz historyczna zabudowa kolonialna z kolorowymi kamienicami i wąskimi uliczkami.
Historyczne centrum miasta zostało wpisane na listę UNESCO w 1984 roku. W okresie kolonialnym Cartagena była jednym z kluczowych punktów handlu między Europą a Nowym Światem, szczególnie w kontekście transportu złota, srebra oraz innych surowców wydobywanych w Ameryce Południowej.
Kim jesteśmy?
Cześć!
Tu Patryk i Milena, w sieci znani jako Wiecznie Wolni. Od lat podróżujemy po świecie, a w tej chwili jesteśmy w trakcie półrocznej wyprawy po Ameryce Łacińskiej. Interesują nas miejsca mniej oczywiste, z dala od masowej turystyki. Takie, które pozwalają naprawdę poczuć klimat danego kraju.
Za nami już Dominikana, Kolumbia, Ekwador, Urugwaj, Argentyna, Paragwaj i Brazylia, a przed nami kolejne kierunki, które dopiero zaczynają pojawiać się na podróżniczych mapach. Na naszym kanale na YouTube oraz
pokazujemy nie tylko piękne widoki, ale też codzienność w drodze, realia podróżowania i praktyczne informacje, które pomagają zaplanować własną wyprawę.
