Na pogrzeb przyjaciela przyszedł w limonkowej sukience. Tak mu obiecał

newsempire24.com 1 dzień temu

Na pogrzeb przyjaciela przyszedł w limonkowej sukience. Tak mu obiecał

Barry Delaney włożył obcisłą limonkową minisukienkę kupioną w Primarku za 4,99 funta. Do tego założył różowe podkolanówki, ominął lustro i nalał sobie czystej wódki. Kevin Elliott też taką lubił. Tego ranka dwudziestopięcioletni Barry szykował się do pogrzebu najlepszego przyjaciela. Z całego ich dawnego zakładu została mu jedna rzecz do zrobienia. Miał w tej sukience przyjść się pożegnać.

Umówili się, iż jeżeli Kevin zginie na służbie, Barry założy na jego pogrzeb sukienkę. Im jaskrawsza, tym lepiej. Żaden z nich nie spodziewał się, iż do spełnienia obietnicy dojdzie tak szybko. Kevin, dwudziestoczteroletni żołnierz brytyjskiej jednostki Black Watch, zginął 31 sierpnia w zasadzce talibów w Afganistanie.

Było chwilę po dziesiątej, kiedy Barry włożył sukienkę i różowe podkolanówki za 99 pensów. Potem prawie godzinę siedział ze szklanką na różowej kanapie. Mieszkał na dziesiątym piętrze wieżowca na zachodnich obrzeżach Dundee. Osiem tygodni wcześniej, podczas dwutygodniowej przepustki Kevina z misji w prowincji Helmand, obaj siedzieli na tej samej kanapie i opowiadali sobie, co u nich słychać.

Kevin przyznał wtedy, iż boi się wracać do Afganistanu. Ukryte ładunki i przeciwnik, który z każdym tygodniem wydawał się groźniejszy, sprawiały, iż przewidywał najgorsze. Przeczuwał, iż po powrocie do Helmandu może już nie zobaczyć domu. Barry opowiadał mu z kolei o szukaniu pracy w Dundee. W mieście od dawna zmagającym się z bezrobociem udawało mu się czasem znaleźć dorywczą pracę fizyczną na część etatu. Ostatnio skończyły się choćby takie zlecenia.

Rozmyślania przerwał mu klakson. Około 37 metrów niżej, na placu przed blokiem, czekał Jonathan Wells w swoim Vauxhallu Vectrze. Przyjechał po Barry’ego, żeby zawieźć go do kościoła St Mary’s w centrum Dundee. Przez całą drogę, liczącą nieco ponad trzy kilometry, Jonathan ani razu nie skomentował sukienki. Jak wspominał Barry, znał ich umowę. Wiedziało o niej również wiele osób, które przyszły na pogrzeb.

Przed kościołem zebrało się około tysiąca ludzi. Barry dostrzegł zdziwione spojrzenia, ale nikt nie zapytał go, dlaczego tak się ubrał. Później kilka pamiętał z samego nabożeństwa. Został mu w pamięci mocny uścisk Kirsty, dwudziestodwuletniej siostry Kevina. Pamiętał też, jak babcia Kevina, Margaret, ścisnęła go za rękę i powiedziała, iż wszystko będzie dobrze.

Na cmentarzu Barnhill próbował się trzymać, gdy odczytywano pożegnania. Zaskoczył go huk salwy honorowej oddanej przez żołnierzy Black Watch nad grobem. Na zdjęciach z pogrzebu widać Barry’ego klęczącego przy mogile, przytłoczonego żalem. Później opowiadał, iż pochylił się, by zapytać Kevina, czy podoba mu się kolor sukienki. Kiedy dotarło do niego, iż przyjaciel już nigdy mu nie odpowie, nogi się pod nim ugięły.

W połowie lipca, podczas dwutygodniowej przepustki, Kevin opowiedział Barry’emu w jego mieszkaniu o rzeczach, których zwykle nie poruszał. Po powrocie do domu wolał cieszyć się chwilą. Barry pamiętał go jako człowieka pełnego energii, który potrafił rozbawić otoczenie. Tego wieczoru Kevin opowiedział jednak, jak jeden z jego kolegów odniósł potworne obrażenia po nadepnięciu na ukryty ładunek. Prześladowało go również inne wspomnienie. Gdy wycofywał się pod ostrzałem, musiał zebrać z ziemi szczątki poległego kolegi, żeby je ze sobą zabrać.

Kiedy nadszedł czas kolejnego wyjazdu z Dundee, Kevin był przygnębiony. Barry zapamiętał, jak bardzo bał się wracać do Afganistanu. Chwilami przyjaciel sprawiał wrażenie, jakby przeczuwał, iż coś mu się stanie.

Dwa dni przed śmiercią Kevina do mieszkania Barry’ego dotarł wojskowy list z Afganistanu, nazywany bluey. Nadawcą był szeregowy Kevin Elliott, numer służbowy 25136352. Drżącymi drukowanymi literami przepraszał, iż wcześniej się nie odzywał. Pisał, iż na miejscu wszystko działo się w zawrotnym tempie. Próbował też patrzeć w przyszłość. jeżeli przeżyje Helmand, chciał wyjechać na trzy tygodnie do Tajlandii z kolegami z wojska, odpocząć i poleżeć na słońcu. Między tymi planami zapisał, jak źle się czuje na misji i jak bardzo czeka na powrót.

Kevin znał wojnę jeszcze z Iraku. W 2004 roku służył z Black Watch w centralnej części kraju, na obszarze zwanym „Trójkątem Śmierci”. Według Barry’ego Afganistan przerażał go jeszcze bardziej. Chciał zdobyć medale za oba wyjazdy. Byłby dumny, iż służył podczas dwóch wojen, a potem zamierzał rozstać się z armią.

Barry ostrzegał go, iż w Dundee trudno o zatrudnienie. Kevin mimo to chciał odejść z Black Watch. Coraz trudniej było mu zrozumieć, po co brytyjskie wojska walczą w Afganistanie. W ostatnich tygodniach mówił nawet, iż Brytyjczycy powinni wycofać żołnierzy z Helmandu. Według Barry’ego zastanawiał się przede wszystkim nad sensem ich obecności na miejscu. Zginął 31 sierpnia w zasadzce w dystrykcie Babaji.

Pomysł z sukienką wyszedł od Kevina. Siedzieli u Barry’ego przed telewizorem z szerokim ekranem, kiedy Kevin zaczął się zastanawiać, jak wyglądałby jego własny pogrzeb. Dzień wcześniej dowiedzieli się, iż jego jednostka pojedzie do Helmandu. Obaj bali się tego, co mogło się wydarzyć, a jednak na myśl o krzykliwej sukience wybuchnęli śmiechem. Rozważali choćby różową w zielone groszki. Na koniec uścisnęli sobie dłonie.

Poznali się w 2005 roku dzięki Kirsty. Od razu znaleźli wspólny język, a ich przyjaźń umacniała się podczas wspólnych wyjść w Dundee. Najchętniej bywali w Fat Sam’s. Na dłużej rozdzielały ich zagraniczne misje Kevina. Barry po opuszczeniu szkoły St Saviour’s utrzymywał się z dorywczych prac fizycznych. Kevin odszedł ze szkoły Braeview w wieku szesnastu lat i, podobnie jak kilku kolegów z klasy, zaciągnął się do miejscowego pułku piechoty.

Dundee od dawna jest związane z Black Watch. Bataliony pułku brały udział w wielu ważnych brytyjskich operacjach wojskowych. W mieście ceni się służbę, poświęcenie i lojalność. Jak opisywał reporter, mieszkańcy przyjęli z dumą także gest Barry’ego. Na pogrzebie jednego z nich pojawił się w limonkowej sukience, bo tak obiecał przyjacielowi.

Idź do oryginalnego materiału