Żona leżała obok mnie, spokojnie śpiąc po długim, wyczerpującym dniu pracy. Nagle mój telefon zawibrował dostałem powiadomienie z Facebooka, ktoś chciał mnie dodać do znajomych. Spojrzałem na ekran, okazało się, iż to kobieta. Dodałem ją.
Przyjąłem zaproszenie i napisałem do niej wiadomość: Znamy się?.
Odpisała: Słyszałam, iż się ożeniłeś, ale wciąż cię kocham.
Była to dawna znajoma, wyglądała bardzo atrakcyjnie na zdjęciu profilowym.
Wyłączyłem czat i spojrzałem na moją żonę Magdę, która spała spokojnie, wtulona w poduszkę. Pomyślałem, jak bezpiecznie czuje się, gdy zasypia u boku mnie, w nowym mieszkaniu, daleko od rodzinnego domu.
Zostawiła rodzinę, rodziców, rodzeństwo miejsce, gdzie mogła zawsze liczyć na ich wsparcie. Gdy było jej smutno, mama przytulała ją i pozwalała wypłakać się w ramionach. Siostra opowiadała zabawne anegdoty i śmiał się razem z nią. Tata przynosił jej ulubione smakołyki. Teraz ufa mi, to na mnie polega, to ze mną buduje nową codzienność.
Te myśli uderzyły mnie mocniej niż zwykle. Wziąłem komórkę i, bez wahania, nacisnąłem Zablokuj.
Odwróciłem się w stronę Magdy, objąłem ją i zasnąłem obok niej z poczuciem spokoju.
Jestem mężczyzną, nie dzieckiem. Przysięgałem jej wierność i zamierzam dotrzymać tej obietnicy. Zamierzam zawsze być tym, który nie zdradza swojej żony i nie niszczy rodziny, niezależnie od tego, jak trudne bywają pokusy.
