Mamo, żenię się z Malwiną. Za trzy miesiące będziemy mieli dziecko syn postawił mnie przed faktem dokonanym, jego głos był pewny, ale w oczach mignęła niepewność.
Nie byłam szczególnie zaskoczona tą wiadomością. Syn już wcześniej przedstawił mi Malwinę. Jednak jej wiek mnie martwił nie skończyła choćby osiemnastu lat. Synowi zresztą też było kilka więcej, a wojsko jeszcze przed nim Dzieci, a już im ślub w głowie, a tu dzieckiem pachnie.
Znalezienie sukni ślubnej dla Malwiny nie było proste. Siódmy miesiąc ciąży był już bardzo widoczny.
Po weselnym zgiełku młodzi zamieszkali u rodziców Malwiny. Mój syn co tydzień wpadał do mnie, zamykał się w swoim dawnym pokoju i prosił, żebym mu nie przeszkadzała. Zaczęło mnie to niepokoić.
Zadzwoniłam do Malwiny.
Wszystko w porządku u was z Michałem?
Oczywiście, a dlaczego pytasz? odpowiedziała spokojnie, wręcz obojętnie.
Malwina, wiesz może, gdzie teraz jest twój mąż? próbowałam dojść prawdy.
Pani Grażyno, zajmij się swoimi sprawami. Poradzimy sobie sami syknęła, nie kryjąc niechęci.
Przepraszam, iż zabrałam twój czas rzuciłam i rozłączyłam się.
Nie jestem osobą konfliktową, więc gwałtownie zrezygnowałam z prób ingerowania w ich relację. Skoro chcą się smażyć we własnym sosie, to nie będę przeszkadzać.
Malwina niedługo urodziła świata dziewczynkę. Imię Wiktoria zupełnie mi się nie podobało. Dla siebie nazywałam wnuczkę po swojemu Basieńka.
Syn dostał powołanie do wojska. Służył daleko od domu. Przez całe dwa lata odwiedzałam małą Basieńkę, za każdym razem widząc, jak Malwina pięknieje. Była naprawdę zjawiskowa, aż za bardzo. To mnie niepokoiło. Zaczęła studia na Uniwersytecie Warszawskim a tam nie brakowało pokus. Miałam cichą obawę, iż taka atrakcyjna studentka nie doczeka się powrotu męża w nienaruszonym stanie.
Malwina raczej nie chciała być blisko ze swoją teściową. Przy moich odwiedzinach wzdychała ciężko, gwałtownie wciskała mi wózek z Basieńką i posyłała na spacer, mówiąc wzrokiem niech cię tu nie będzie. Potrafiła mnie zranić każdym spojrzeniem. Nie znosiła mnie otwarcie, ale dobrze wiedziała, ile jest warta. Nie chciałam eskalować konfliktu. Chciałam po prostu jak najszybciej opuścić ten chłodny dom.
Po powrocie Michała z wojska zobaczyłam, iż wszystko wygląda szczęśliwie i spokojnie. Dziecko rośnie, syn nie może się napatrzeć na żonę, a ona przykładna, piękna gospodyni. Usidliła serce mojego Michała tak, iż promieniował radością. Te piętnaście lat upłynęło w atmosferze pełnej rodzinnego szczęścia.
Aż w końcu Malwinę jakby ktoś podmienił. Zaczęły się romanse jeden po drugim. Wcale tego nie ukrywała, wręcz przeciwnie obnosiła się ze swoimi podbojami. Nie da się zamknąć kiszonego ogórka bez wieczka mówią. Michał to tolerował przez trzy lata. Kochał ją i cierpiał.
Malwina nie przebierała w środkach, raniła go publicznie i drwiła z jego uczuć. Patrzyłam z przerażeniem na jej zachowanie, ale nie odważyłam się rozmawiać z nią o przyzwoitości. Prawdę mówiąc, bałam się jej jak ognia. Jedno jej spojrzenie wystarczało, by zaniemówić.
Synku, co tam u was z Malwiną? Kłócicie się? pytałam nieśmiało.
Nie martw się, mamo, wszystko znów będzie dobrze odpowiadał Michał.
Miałam wrażenie, iż syn czuje się winny, więc pozwala sobie na takie upokorzenia ze strony żony. W końcu postanowiłam skonfrontować Malwinę. Nie mogłam znieść myśli o ich rozpadzie.
Malwina, mogę cię o coś zapytać? rzuciłam cicho, by jej nie rozjuszyć.
Lepiej niech pani zapyta własnego syna, czym się zajmuje w firmie? Moja ciotka, która tam pracuje, opowiedziała mi wszystko w szczegółach. Pański Michał pierwszy mnie zdradził! krzyknęła histerycznie.
Boże, po co ja się w to mieszałam Michałowi nie powiedziałam nic. Co ma być, to będzie. Czasem nie da się wszystkich zadowolić.
W końcu Malwina z Michałem się rozwiedli. Basieńka została z matką. Michał rzucił się w wir życia, zmieniał kobiety jak rękawiczki. Czarne, blond, rude w jego łóżku nigdy nie zgasło światło.
Malwina wyszła za mąż natychmiast o czym Michał sam mi powiedział, płacząc. Była czułą żoną.
Kolejna wybranka syna to była Iwona drobna, ponętna czterdziestolatka, starsza o pięć lat od Michała. Syn szalał, spełniał każdą jej zachciankę. Iwona gwałtownie go sobie podporządkowała zarządziła oficjalny ślub, mieszkanie dla córki i pełne utrzymanie dla niej samej.
Michał był zakochany po uszy, spełniał jej rozkazy.
Iwona bardzo różniła się od Malwiny na siłę zaprzyjaźniała się ze mną, mówiła mi po imieniu i bezceremonialnie wchodziła do kuchni. Nie odpowiadała mi taka poufałość, ale łagodziłam sytuację, by nie zaogniać konfliktu. Prezenty od niej, kupione za pieniądze mojego syna, leżą w szafie nienoszone. Nie mogę się do nich przekonać.
Iwona uśmiecha się jakby przez zaciśnięte zęby, mówi nieszczerym głosem, a w ogóle nie kocha Michała. Dla niej to skarbonka z złotymi monetami: żąda coraz więcej, kłamie, potrafi zrobić awanturę o byle co. Przy Malwinie to chociaż byłam traktowana po imieniu i z szacunkiem a krzyczała tylko wtedy, gdy było trzeba, kochała mojego syna z całego serca!
Iwona nie gotuje, woli zamawiać z baru. Raz delikatnie zwróciłam jej uwagę:
Może byś ugotowała Michałowi jakieś zupki? Ciągle jadacie gotowce.
Grażynko, nie ucz starej wrony latać odpowiedziała złośliwie.
Przyjaciółki ma równie oderwane szałowe, roztańczone. Cotygodniowa sauna, kawa w drogich kawiarniach, polowanie na drogie torebki w centrach handlowych tak wygląda jej życie. Jak coś jej nie pasuje, to histeria, łzy, trzaskanie drzwiami.
Iwonie daj wszystko na tacy i jeszcze zapytaj, czy nie za mało. Nie rozumiem, jak Michał może to znosić. Ich relacja chyba była wielką pomyłką.
Coraz częściej myślę o Malwinie. Mam porównanie. Pamiętam jej fenomenalny schab po warszawsku, najlepsze pierogi w okolicy, jej domowe serniki Wciąż nie potrafię pojąć, czemu Michał nie utrzymał takiej kobiety. Sam jest sobie winny. Dziękuję tylko losowi, iż moja Basieńka nie zapomina o babci, drobiazgami stale sprawia mi radość.
Malwina, choć była żoną tylko przez chwilę, na zawsze pozostała mi bliska. Dopiero po stracie poznaje się prawdziwą wartość drugiego człowieka. Iwona to tylko epizod. Szkoda mi syna. Wydaje mi się, iż w głębi serca Michał wciąż kocha Malwinę ale teraz dzieli ich już przepaść.
