Mój brat Adam wyjechał do Wrocławia po studiach.
Miał tam tylko popracować rok.
Chciał odłożyć pieniądze na mieszkanie w Lublinie.
Życie miało jednak inne plany.
Poznał dziewczynę, Bożenę.
Zakochali się gwałtownie i mocno.
Potem były zaręczyny, a niedługo ślub.
Adam został na Dolnym Śląsku na dobre.
My nie znaliśmy Bożeny przed weselem.
W dniu ślubu byłam w dziewiątym miesiącu ciąży.
Lekarz mówił, iż mogę rodzić każdego dnia.
Zostałam w domu, nie ryzykowałam podróży.
Tata też nie wziął urlopu w pracy.
Na weselu pojawiła się tylko mama.
Mama poznała synową dopiero na ślubie.
Rozmawiały krótko, bo czasu było mało.
Potem młodzi wyjechali w podróż poślubną.
Mama wróciła sama do Lublina.
„Bożena jest bardzo sympatyczna” – mówiła mama.
„Śliczna dziewczyna, i taka życzliwa” – dodawała.
Przez kolejne lata nie miałam okazji jej poznać.
Adam rzadko przyjeżdżał, praca go trzymała.
Czasem telefon, czasem krótka rozmowa.
Bratowa pozostawała dla mnie zagadką.
Aż w tym roku wszystko się zmieniło.
Adam zadzwonił z nowiną.
„Przyjedziemy do was z Bożeną na kilka dni” – powiedział.
Ucieszyłam się niezmiernie z tej wiadomości.
Nareszcie poznam kobietę, która zabrała mi brata.
Plan podróży był napięty.
Mieli jechać na wesele znajomej Adama.
Potem zjazd klasowy czekał ich w kolejnym mieście.
Rodzice Bożeny mieszkali nad Bałtykiem.
Tam też planowali zajrzeć na chwilę.
W końcu mieli wracać do Wrocławia.
U nas zatrzymywali się na dwa dni.
Czy to wystarczy, żeby się poznać?
Zastanawiałam się, jak przygotować dom.
Nasze mieszkanie nie było duże.
„Gdzie ich ułożę na noc?” – myślałam gorączkowo.
Mąż uspokajał mnie, iż damy sobie radę.
„Jakoś się zmieścimy, nie martw się” – powtarzał.
Dzieci też czekały na wizytę wujka.
Pytały bez przerwy, kiedy przyjedzie ciocia Bożena.
Czy będzie miła? Czy polubi nasz dom?
Czy zostaną dłużej niż te dwa dni?
Pytania krążyły mi po głowie bez końca.
Zaczęłam szykować pokój dla gości.
Sprzątałam, piekłam, układałam plany.
Chciałam, żeby poczuli się jak u siebie.
To miała być ważna wizyta.
Pierwsza taka od lat.
Czekałam na nich z niecierpliwością.









