– Milcz, nieogarniana wieśniaczko! – krzyczał mąż Wiktorii. Ona cicho uśmiechnęła się, a rano mąż stracił pracę, żonę i mieszkanieWiktoria, zdeterminowana, podjęła pracę w pobliskim mieście, by odbudować swoje życie.

Za długim stołem jest ciasno od wystawnych dań i zarozumialstwa. Wiktoria stawia przed teściową porcelanowy dzbanek z zupą i cofa się o krok, poprawiając wystającą kosmyk z fryzury. Goście Andrzeja jego matka Elwira Karłowicz, siostra Alicja i dwie ich przyjaciółki choćby nie patrzą na nią. Rozmowa płynie obok, jakby jej nie było. Kochana, popatrz tylko […]