Mieszkam razem z mamą. Moja mama ma już 86 lat.
Tak się złożyło, iż nie wyszłam za mąż i nie mam dzieci. Tak dziwnie potoczyło się moje życie. Teraz mam już 57 lat. Niedawno miałam urodziny. Obchodziłyśmy je tylko we dwie, ja i mama. Nie mam kogo zaprosić. Nie mam przyjaciół, a ja i mama nie mamy żadnej rodziny.
Jesteśmy dla siebie wszystkim. Zawsze się wspieramy. Mama ma 86 lat. Nie wiem, co zrobię, gdy jej zabraknie. Jednak mimo wieku mama trzyma się świetnie! Co prawda coraz częściej zdrowie jej szwankuje, ale się nie poddaje. Wciąż wychodzi sama na spacer.
Jestem już na emeryturze, ale dalej dorabiam, bo nasze emerytury ledwo wystarczają, żeby spokojnie przeżyć. Nie załamuję się jednak i jestem wdzięczna, iż mam moją kochaną mamę przy sobie. W końcu inni mają gorzej wielu nie ma mieszkania, rodziny, ani pieniędzy.
My z mamą żyjemy spokojnie i cicho. Wieczorami pijemy herbatę, szydełkujemy, oglądamy nasze ukochane polskie seriale i filmy. W weekendy piekę ciasto i zapraszam sąsiadów. Rozmawiamy wtedy o ich rodzinach. Cieszę się ze szczęścia ludzi, którym się powodzi i modlę się, by mnie i mamę omijały wszelkie nieszczęścia.
Tak wygląda nasze życie. Bardzo chciałabym, żeby trwało jeszcze długo dla mnie i dla mojej mamy…
