Z moim chłopakiem wynajmowaliśmy pokój u starszej pani w Poznaniu.
Mieszkaliśmy u niej już osiem miesięcy.
Dzieliliśmy z nią kuchnię.
Jej lodówka była prawie zawsze pusta.
Stał w niej tylko garnek owsianki na wodzie.
Mydła używała wyłącznie do prania.
Olej kupowała najtańszy, śmierdział okropnie.
Jej buty były łatane wielokrotnie.
W tym mieszkaniu czuło się nędzę.
Nasza gospodyni nigdy się nam nie naprzykrzała.
Codziennie chodziła po mieście.
Zbierała puszki, przyklejała ogłoszenia na słupach.
W niedziele jadła nadpsute owoce z targu na Jeżycach.
Robiła sobie z nich małą ucztę.
Żal mi było patrzeć na nią.
Serce ściskało mi się za każdym razem.
Gorzej było, gdy przychodziła rodzina.
Wtedy chciało mi się płakać z bezsilności.
Pewnego dnia drzwi otworzyły się same.
Weszła kobieta, może czterdziestopięcioletnia.
Miała własny klucz do mieszkania.
– Masz dla mnie przygotowane pieniądze? – zapytała ostro.
– Mam, córko. Tu są, weź – odpowiedziała gospodyni.
Wyciągnęła portfel drżącą ręką.
– To za mało. Jutro przyprowadzę córkę.
– A czyje to rzeczy? Masz tu kogoś? – spytała kobieta.
– Pokój wynajmuję, muszę z czegoś żyć.
– Całą emeryturę i tak ci oddaję – dodała starsza pani.
– Pójdę sprawdzić twoich lokatorów.
– Mówią, iż to sami kombinatorzy.
Weszła do naszego pokoju bez pytania.
– No i widzisz, kogo tu mamy?
Zamarłam z wrażenia.
Płaciliśmy za ten pokój uczciwie.
Jej wtargnięcie było czystą bezczelnością.
– Proszę pani, niech pani zamknie za sobą drzwi!
– A kim ty jesteś, żeby mi rozkazywać?
– Ja tu jestem gospodynią domu!
– Teraz ty będziesz płacić mnie.
Rzuciła na stół kartkę z numerem konta.
– Nie spóźniaj się z czynszem, bo cię wyrzucę!
– Kiedy wpłacasz pieniądze? – warknęła.
– Córciu, zostaw ich w spokoju – wtrąciła się starsza pani.
– Prąd już spłaciłam tym czynszem…
Głos jej się załamał.
Patrzyłam na nią i nie wiedziałam, co powiedzieć.
Czułam, iż dzieje się coś strasznego.
Mój chłopak milczał, zaciskając pięści.
Stałam między dwiema kobietami, oniemiała.
Nie wiedziałam, komu mam współczuć bardziej.
To nie był koniec tej historii.
Dalszy ciąg dopiero miał nadejść.
