Moje nadchodzące wesele, które odbędzie się za kilka dni, stoi pod znakiem zapytania przez wymagania i zachcianki mojej mamy. Upiera się, żebym zaprosił tatę bez jego nowej żony, której nie cierpi. Moi rodzice są rozwiedzeni już od dawna, tata ułożył sobie życie na nowo i ożenił się ponownie, ale mama wciąż żywi do niego żal. Powodem ich rozwodu była Jolanta, obecna żona ojca. Najprawdopodobniej czuła, iż tata nie odszedłby od mamy tylko przeze mnie, dlatego poszła wprost do niej i powiedziała: On cię nie kocha, jest z tobą tylko przez waszą córkę. Nie rób z siebie ofiary, pozwól mu przyjść do mnie. W napadzie złości mama wyrzuciła tatę z domu.
W pewnym momencie mama choćby zabroniła mi utrzymywać z nim kontakt, ale nie byłem w stanie zerwać więzi z ojcem i jego nową rodziną. Tata z Jolantą mają razem syna mojego młodszego brata, z którym często się bawiłem podczas wizyt. Dziś brat ma dziesięć lat. Gdy powiedziałem ojcu o ślubie, wyraził chęć podarowania nam z narzeczoną prezentu ślubnego mieszkania w wybranej przeze mnie dzielnicy Warszawy. Chciał zapewnić nam z żoną spokojną przyszłość i lepszy start. Byłem mu za to bardzo wdzięczny, ale reakcja mamy całkowicie przyćmiła moją radość.
Stanowczo odmówiła uczestnictwa w ślubie, jeżeli tata pojawi się z Jolantą, nazywając ją rozbijaczką małżeństw. Powiedziała też, iż jeżeli Jolanta przekroczy próg kościoła, ona nie zamierza przyjść na uroczystość. Oprócz tego, mama dowiedziała się o planie taty, żeby podarować nam mieszkanie i nazwała mnie zdrajcą, bo przyjąłem jego prezent. Teraz mam rozdartą duszę: z jednej strony wsparcie i miłość taty, z drugiej chęć zadowolenia mamy.
Płaczę codziennie, nie mogąc poradzić sobie z tym wszystkim. Moja narzeczona stara się rozmawiać z mamą i tłumaczyć jej, iż jej oczekiwania są nie do zaakceptowania. Niestety, przez to mama zaczęła mieć złe zdanie również o mojej narzeczonej. Nie rozumiem, dlaczego mama tak bardzo mnie rani. Wiem, iż ojciec ją kiedyś skrzywdził, ale wierzę, iż trzeba umieć wybaczać i iść dalej, by móc być szczęśliwym. To bolesna i trudna sytuacja, a ja bardzo chciałbym, żeby jej rozwiązanie przyniosło spokój i euforia każdemu z nas.
