Mam 60 lat. Już nie zapraszam do swojego domu przyjaciół ani rodziny – wolę spotkania na mieście niż sprzątanie i przygotowywanie poczęstunku. Nie przejmuję się już opinią innych, nie chcę dźwigać cudzych problemów, a swój dom traktuję jako azyl spokoju, nie salon towarzyski. Czy ktoś podziela moje podejście?

Mam sześćdziesiątkę na karku. Już się nie łudzę, iż w moim mieszkaniu pojawią się tłumy znajomych albo kuzynki z Torunia. Wielu znajomych twierdzi, iż jestem za bardzo wyniosła, ale, szczerze mówiąc, choćby mnie to nie rusza. Mam ważniejsze zmartwienia niż ich oceny. Głównym powodem, dla którego nie zapraszam już nikogo w swoje progi, jest moje […]