Madera samochodem – plan objazdu wyspy na 5–7 dni

pomyslynawyprawy.pl 1 tydzień temu

(ARTYKUŁ SPONSOROWANY)

Mapa kłamie, czyli 10 kilometrów na pół godziny

Madera samochodem to najprostszy sposób na poznanie całej wyspy: objazd mieści się w 5–7 dniach, a główna autostrada i wszystkie tunele są bezpłatne.

Mapa potrafi jednak zrobić w konia. Na papierze dystanse wyglądają śmiesznie, w praktyce odcinek 10 km przez górskie wioski zajmuje około pół godziny – serpentyny, strome podjazdy, nagłe tunele. Wada? Raczej urok. Komunikacja publiczna jest ograniczona, a punkty widokowe, początki szlaków i ciche zakątki leżą często tam, gdzie autobus nie dojeżdża. Stąd prosty wniosek: wynajem auta to tutaj nie fanaberia, tylko narzędzie. Poniżej wszystko, co warto wiedzieć, zanim kluczyki trafią do ręki.

Wynajem auta na Maderze: kilka rzeczy do sprawdzenia przed odbiorem kluczyków

Wypożyczalni na wyspie nie brakuje – działają duże sieci i lokalne firmy, a samochód zwykle odbiera się prosto na lotnisku. Cena to jednak tylko połowa układanki. Drogi potrafią mieć nachylenie bliskie 20%, więc najtańszy, najsłabszy „maluch” gwałtownie zamienia się w męczarnię. Rozsądny kompromis: kompaktowy samochód z silnikiem, który nie zawodzi na podjazdach, a mimo to zmieści się w wąskiej uliczce.

Przy porównywaniu ofert pomaga serwis Local Rent, agregator lokalnych wypożyczalni. Według informacji na jego stronie cena końcowa jest widoczna od razu, depozyt wynosi średnio 300 euro (zdarzają się też auta bez depozytu), a szkody ocenia się w obecności klienta. Warto to oczywiście zestawić z warunkami konkretnej oferty.

Kilka drobiazgów, które oszczędzają pieniądze. Większość firm wymaga ukończenia 21 lat i co najmniej rocznego stażu za kierownicą. Przy odbiorze dobrze nagrać wideo z całego samochodu i sfotografować każde zadrapanie – to najtańsze ubezpieczenie od spornych rachunków. W umowie z kolei warto wypatrzeć zapisy o starych, nieutwardzonych drogach: na części z nich szkody mogą nie być objęte ochroną.

Madera samochodem: plan objazdu na 5–7 dni

Poniższa trasa startuje w Funchal i krąży po wyspie tak, żeby nie robić tych samych kilometrów dwa razy.

  1. Dzień 1 – Funchal i Monte. Spokojny początek: miasto oraz kolejka linowa do Monte, gondola o długości 3200 m, która wznosi się o 560 m w około 15 minut.
  2. Dzień 2 – Cabo Girão i zachód. Z Funchal autostradą VR1 to około 25 minut do klifu o wysokości ok. 580 m, ze szklaną platformą widokową. Dalej płaskowyż Paúl da Serra (ok. 1500 m n.p.m.) i zjazd do Porto Moniz, słynnego z naturalnych basenów w lawowej skale (mniej więcej godzina jazdy z Funchal).
  3. Dzień 3 – laurowe lasy. Fanal z sękatymi, wielowiekowymi drzewami, często owiniętymi mgłą, oraz Ribeiro Frio. Lasy laurowe, tzw. laurisilva, trafiły na listę UNESCO w 1999 roku.
  4. Dzień 4 – północ i Santana. Wybrzeże, jaskinie w São Vicente i tradycyjne domki kryte strzechą w Santanie.
  5. Dzień 5 – wschód. Ponta de São Lourenço, dzikie i wietrzne zakończenie wyspy.
  6. Dzień 6 – Pico do Arieiro. Szczyt na wysokości 1818 m, około 40 minut z Funchal drogą ER103, to jeden z niewielu wierzchołków dostępnych samochodem. Najwyższy Pico Ruivo (ok. 1862 m) czeka już tylko dla pieszych.
  7. Dzień 7 – zapas na pogodę. Powrót do tego, co zasnuły chmury, albo leniwy Funchal.

Pogoda decyduje o kolejności

Słońce w Funchal nic nie mówi o tym, co dzieje się na wysokości 1800 m. Przed wyjazdem na Pico do Arieiro warto zerknąć na prognozę i kamery internetowe, a przy mgle po prostu zamienić dni miejscami. Stąd siódmy, rezerwowy dzień.

Zasady jazdy, które oszczędzają hamulce i nerwy

Szybko czy widokowo?

Drogi oznaczone VR i VE to szybkie trasy, w dużej mierze poprowadzone tunelami przez góry. ER to drogi bardziej „wiejskie”: kręte, bez tuneli, za to z widokami. Kto liczy na szybki przejazd, wybierze VR lub VE. Kto woli zobaczyć więcej, pojedzie ER – tylko z zapasem czasu.

Pięć reguł na start

  • Ruch jest prawostronny, a pasy obowiązkowe.
  • Limity to zwykle 50 km/h w terenie zabudowanym, 90 km/h poza nim i 120 km/h na autostradzie, ale ostatnie słowo należy do znaków.
  • W tunelach obowiązuje jazda na światłach, a za same tunele i autostradę VR1 nikt nie pobiera opłat.
  • Na wąskich odcinkach pierwszeństwo ma samochód jadący w dół, bo podjeżdżającemu łatwiej cofnąć się do mijanki.
  • Na stromych zjazdach lepiej hamować silnikiem na niskim biegu, niż ciągle dociskać pedał.

I jeszcze jedno: limit alkoholu to 0,5‰, więc degustacja madery i kierownica się nie łączą.

Na koniec: wolność z kluczykiem w ręku

Madera nie jest trudna do prowadzenia – jest po prostu inna. Pierwsze dwa dni wymagają skupienia, potem coś się „klika” i serpentyny przestają straszyć. Najlepiej sprawdza się plan z zapasem: jeden dzień na pogodę, samochód dobrany do podjazdów, kilka minut na dokładny przegląd auta przy odbiorze. Do tego aktualne informacje o drogach i szlakach tuż przed wyjazdem, bo górska pogoda lubi zmieniać plany. Reszta to czysta przyjemność: laurowe lasy we mgle, klify nad oceanem, widok spod chmur. Szerokiej drogi i jak najmniej zakrętów bez widoku!

Idź do oryginalnego materiału