🍰 Karpatka babci Uli. Góry z ciasta, doliny pełne kremu. Sekret, za pomocą którego zawsze się udawała!

wschodni24.pl 1 godzina temu

Przepisy babci Uli. Domowe smaki, które pamiętamy z dzieciństwa.

Kuchnia, która pachnie domem

Są takie ciasta, które kojarzą się z niedzielnym popołudniem, zapachem świeżo zaparzonej herbaty i stołem, przy którym zawsze znalazło się miejsce dla jeszcze jednej osoby.

Karpatka zdecydowanie należy do tej grupy.

W kuchni babci Uli nie było potrzeby kupowania wymyślnych deserów. Wystarczyły jajka, mąka, mleko, masło i odrobina cierpliwości. Z tych prostych składników powstawało ciasto, które zachwycało każdego.

Dwie warstwy złocistego, pofalowanego ciasta, a pomiędzy nimi gruba warstwa aksamitnego kremu budyniowego. Na wierzchu cukier puder, przypominający śnieg na górskich szczytach.

I właśnie stąd wzięła się nazwa karpatki!

Dziś w naszej stałej rubryce „Przepisy babci Uli” przygotowujemy tradycyjną karpatkę. Taką, która znika z blachy szybciej, niż zdąży porządnie ostygnąć.

Składniki na blaszkę około 25 × 35 cm

Ciasto parzone:

  • 250 ml wody
  • 125 g masła
  • 150 g mąki pszennej
  • 4–5 jajek
  • szczypta soli

Krem budyniowy:

  • 750 ml mleka
  • 200 g miękkiego masła
  • 150 g cukru
  • 2 żółtka
  • 80 g skrobi ziemniaczanej
  • 20 g mąki pszennej
  • 1 łyżeczka ekstraktu waniliowego lub cukier waniliowy

Dodatkowo:

– cukier puder do posypania

Przygotowanie krok po kroku

1. Przygotowujemy ciasto parzone

Do garnka wlej wodę, dodaj masło i szczyptę soli. Doprowadź do wrzenia.

Zmniejsz ogień i wsyp całą mąkę. Energicznie mieszaj drewnianą łyżką, aż powstanie jednolita masa, która zacznie odchodzić od ścianek garnka.

Podgrzewaj jeszcze około 1–2 minut, cały czas mieszając.

Zdejmij garnek z ognia i pozostaw masę do przestudzenia.

2. Dodajemy jajka

Do letniej masy dodawaj po jednym jajku, za każdym razem dokładnie miksując.

Ciasto powinno być gładkie, gęste i lekko błyszczące. Ostatnie jajko dodawaj stopniowo, ponieważ jego ilość zależy od wielkości jajek i wilgotności ciasta.

3. Pieczemy dwie warstwy

Podziel ciasto na dwie części.

Każdą rozprowadź nierównomiernie na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Nie wygładzaj powierzchni. To właśnie nierówności utworzą charakterystyczne karpackie góry.

Piecz każdą warstwę w temperaturze 200°C, góra–dół, przez około 25–30 minut, aż będzie dobrze wyrośnięta i złocista.

Podczas pieczenia nie otwieraj piekarnika!

Upieczone blaty pozostaw do całkowitego wystudzenia.

4. Gotujemy domowy budyń

Odlej około 200 ml mleka. Wymieszaj je z żółtkami, obiema mąkami i wanilią.

Pozostałe mleko zagotuj z cukrem.

Do gorącego mleka wlej przygotowaną mieszankę, cały czas energicznie mieszając.

Gotuj na niewielkim ogniu, aż powstanie bardzo gęsty, jednolity budyń.

Przykryj folią spożywczą tak, aby dotykała powierzchni budyniu. Pozostaw do ostygnięcia do temperatury pokojowej.

5. Przygotowujemy krem

Miękkie masło ubij mikserem na jasną, puszystą masę.

Następnie dodawaj po jednej łyżce wystudzonego budyniu, cały czas miksując na średnich obrotach.

Powinien powstać gładki, aksamitny krem.

6. Składamy karpatkę

Na pierwszym blacie rozprowadź równomiernie krem budyniowy.

Przykryj drugim blatem, układając go pofalowaną stroną do góry.

Wstaw ciasto do lodówki na minimum 3–4 godziny, a najlepiej na całą noc.

Przed podaniem obficie posyp cukrem pudrem.

SEKRET BABCI ULI

Dlaczego jej karpatka miała wysokie góry, a krem nigdy się nie warzył?

Babcia Ula miała trzy żelazne zasady.

Pierwsza: nie otwieramy piekarnika podczas pieczenia.

Ciasto parzone rośnie dzięki parze wodnej powstającej wewnątrz. jeżeli zbyt wcześnie otworzymy piekarnik, temperatura gwałtownie spadnie, a niedopieczone ciasto może opaść.

Druga: masło i budyń muszą mieć zbliżoną temperaturę.

To najważniejszy sekret udanego kremu!

Jeżeli dodamy zimny budyń do miękkiego masła, krem może się zwarzyć. Dlatego oba składniki powinny mieć temperaturę pokojową.

Trzecia: karpatka musi odpocząć w lodówce.

Babcia Ula wiedziała, iż choć świeżo przygotowane ciasto wygląda kusząco, najlepiej smakuje po kilku godzinach chłodzenia.

Krem nabiera wtedy odpowiedniej konsystencji, a ciasto łatwiej pokroić na równe porcje.

Jeszcze jeden babciny patent

Jeśli chcecie uzyskać wyjątkowo wysokie, nieregularne fale, nie rozsmarowujcie ciasta idealnie równo. Zostawcie niewielkie wzniesienia i zagłębienia.

To właśnie one podczas pieczenia zamienią się w charakterystyczne góry.

Z zeszytu babci Uli

„Karpatka musi mieć wysokie góry, dużo kremu i tyle cukru pudru, żeby wyglądała jak zimą. A najlepsza jest wtedy, kiedy przy stole siedzi cała rodzina”.

Jak podawać?

Karpatkę najlepiej podawać dobrze schłodzoną, pokrojoną na duże prostokątne kawałki.

Do tego filiżanka kawy albo kubek gorącej herbaty.

I koniecznie przygotujcie większą blaszkę. Bo na jednym kawałku rzadko się kończy!

Smacznego!

Za tydzień znów zajrzymy do kuchni babci Uli. Bo najlepsze przepisy to te, które przypominają nam rodzinny dom.

Idź do oryginalnego materiału