Jeszcze nie wrócił. Ostatnio był przytłoczony pracą i przychodził do domu coraz później.

polregion.pl 1 dzień temu

Jeszcze nie wrócił. Ostatnio był przytłoczony pracą i przychodził do domu coraz później.

Kasia położyła dzieci spać i poszła do kuchni zaparzyć sobie herbatę.

Jana wciąż nie było.

Ostatnio miał mnóstwo pracy i był wykończony.

Dlatego często się spóźniał.

Kasia mu współczuła.

Starała się odciążyć go od domowych obowiązków.

W końcu to on zarabiał na utrzymanie rodziny.

Tuż po ślubie postanowili, iż Kasia zajmie się domem.

A Jan zapewni rodzinie dostatnie życie.

Tak przyszło na świat kolejno ich troje dzieci.

Jan zawsze cieszył się ogromnie.

Mawiał, iż nie zamierza poprzestać na tym.

Kasia jednak była zmęczona pieluchami i nieprzespanymi nocami.

Postanowiła, iż na jakiś czas przestaną z dziećmi.

Jan wrócił po północy, lekko podchmielony.

Zapytała go o powód spóźnienia.

— Kasiu, zakopaliśmy się w pracy, postanowiliśmy wyjść się zrelaksować.

— Kochanie! — uśmiechnęła się. — Chodź, nakarmię cię!

— Nie trzeba. Zjadłem skrzydełka, straciłem apetyt. Wolę iść do łóżka.

Zbliżał się Dzień Kobiet.

Kasia poprosiła matkę o opiekę nad dziećmi.

Wybrała się do galerii handlowej.

Chciała uczcić ten dzień romantyczną kolacją, tylko we dwoje.

Matka zgodziła się zabrać dzieci.

Kasia postanowiła kupić też coś dla siebie.

Dawno niczego sobie nie kupiła.

Wstydziła się prosić Jana o pieniądze na ubrania.

Weszła do sklepu, wybrała kilka sukienek.

Poszła do przymierzalni.

Przymierzała drugą sukienkę, gdy usłyszała znajomy głos.

Głos męża dobiegał z sąsiedniej kabiny.

— Mmm, nie mogę się doczekać, aż ci ją zdejmę!

Rozległ się dźwięczny śmiech.

— Cierpliwości, urwisie! Idź wybierz coś dla swojej żony!

— Po co jej? Jest zajęta dziećmi. One nie dbają, w co jest ubrana!

— Kupię jej multicooker! Albo maszynę do chleba — niech się cieszy!

Kasię przeszył zimny dreszcz.

Mechanicznie przymierzała kolejne sukienki.

Słuchała głosów z sąsiedniej kabiny.

— A jeżeli spyta, gdzie wydałeś tyle pieniędzy? — zaśmiała się dziewczyna.

— Dlaczego mam się tłumaczyć? To ja pracuję, ona siedzi w domu!

— Daję jej sumę na dom, powinna mi dziękować!

Głosy po chwili oddaliły się.

Kasia wyjrzała ostrożnie.

Zobaczyła męża przy kasie, z blondynką.

Po zapłaceniu pocałował dziewczynę, na oczach kasjerki.

— Wszystko w porządku? — zapytała sprzedawczyni.

— Tak, tak, wszystko dobrze — odpowiedziała, podając jej ubrania.

W domu odesłała matkę, ułożyła dzieci na drzemkę.

Nigdy nie spodziewała się takiej zdrady.

Nie bolała zdrada sama, ale to, jak nim lekceważył.

Lekceważył ją i wszystko, co dla rodziny robiła.

W jednej chwili cała ich historia straciła wartość.

Chciała natychmiast żądać rozwodu.

Zatrzymała się jednak, żeby to przemyśleć.

„Jeśli się rozwiodę, on odejdzie do blondynki.”

„Zostanę z dzieciakami bez środków do życia.”

„Alimenty będą groszowe. Z czego będziemy żyć?”

Do wieczora podjęła decyzję.

Tego dnia Jan nie spóźnił się pod pretekstem pracy.

„Pewnie był z nią w ciągu dnia” — pomyślała obojętnie.

Wszystkie uczucia do męża zniknęły.

Stał się dla niej obcy.

Martwiła się tylko, czy zechce zbliżenia.

Nie byłaby w stanie mu go dać.

Odrażało ją to.

Jan jednak nie zbliżył się do niej tego wieczoru.

Widać dostał już wszystko od kochanki.

Następnego dnia Kasia przygotowała CV.

Wysłała je do kilku firm i agencji.

Zaczęły się długie dni oczekiwania.

Każdego ranka sprawdzała maila.

W końcu nadeszła odpowiedź.

Zaproszono ją na rozmowę, w firmie w mieście.

W tej samej, w której pracował Jan.

Długo się zastanawiała, czy iść.

Zdecydowała, iż musi.

Poprosiła matkę o opiekę nad dziećmi.

Poszła na rozmowę.

Po dwóch godzinach zaproponowano jej dobrą posadę.

Elastyczny grafik, pensja niewysoka, ale wystarczająca.

Kasia wróciła do domu unosząc się na fali szczęścia.

Matka, widząc ją rozradowaną, zaczęła wypytywać.

— Mamo, Jan mnie zdradza! — wykrzyknęła Kasia, uśmiechnięta.

Matka myślała, iż córka oszalała ze stresu.

Wzięła ją za rękę, posadziła na kanapie.

— Kasiu, powoli. Co się dzieje?

Kasia opowiedziała wszystko, co widziała w galerii.

Opowiedziała o blondynce, o multicookerze, o pocałunku.

Matka słuchała w ciszy, coraz bardziej spięta.

— A ty się uśmiechasz? — spytała w końcu, zdziwiona.

— Bo wiem, co teraz zrobię, mamo.

— Dostałam pracę. Będę niezależna.

— Nie będę już czekać, aż on mnie zauważy.

— A dzieci? — zapytała matka cicho.

— Dzieci będą ze mną. On wybrał już swoje życie.

Matka ścisnęła jej rękę mocno.

— Dobrze, córeczko. Pomogę ci, jak będziesz potrzebować.

Kasia pierwszy raz od dawna poczuła spokój.

Jan jeszcze nie wiedział, co go czeka.

Wiedziała tylko ona — i to jej wystarczało.

Idź do oryginalnego materiału