Jesień to optymalny termin sadzenia większości drzew owocowych i ozdobnych. Sprzyja szybkiej aklimatyzacji, dzięki czemu wiosną mogą efektywniej ruszyć ze wzrostem. Zabieg pielęgnacyjny raczej nie sprawia problemów, jednakże można wykonać go poprawnie lub...dobrze. Wszelkie detale mają znaczenie - od głębokości sadzenia po rozstawę. Jak więc adekwatnie sadzić drzewa? Jakich błędów należy wystrzegać się?
Kiedy sadzić drzewa owocowe i ozdobne?
Optymalnym terminem sadzenia drzew liściastych w ogrodzie jest jesień, od października do pierwszych, większych przymrozków. Jesienne opady i niższe temperatury zmniejszają ryzyko suszy i ułatwiają roślinom aklimatyzację. Drzewa bardziej skupiają się na rozwoju systemu korzeniowego w porównaniu z sadzeniem wiosennym. W praktyce wiosną zaleca się sadzić gatunki bardziej wrażliwe na mróz (np. kasztan jadalny czy choćby brzoskwinię). Dzięki temu można „zbudować” ich odporność w ciągu sezonu wegetacyjnego, a gdy zostają wystawione na działanie skrajnych temperatur są już trochę starsze. Iglaki również umieszcza się w gruncie wiosną, wtedy są mniej narażone na suszę fizjologiczną. To grupa roślin, która traci wodę w okresie zimowym na skutek transpiracji, a zdarza się, iż nie może pobrać ubytków, np. gdyż panują mrozy, a korzenie znajdują się w strefie zamarzania gruntu. Opcjonalnym terminem sadzenia dla krzewów i drzew iglastych jest koniec lata (wrzesień). Powyższe zasady w szczególności dotyczą drzew z gołym korzeniem. Sadzonki z uformowaną bryłą korzeniową sprzedawane w pojemnikach są bardziej elastyczne pod tym względem.
Jak sadzić drzewa na działce?
Teren uprawy należy oczyścić przed sadzeniem. Drzewa i krzewy z gołym korzeniem najefektywniej sadzi się przy użyciu świdra ogrodniczego, którym wykonuje się wąskie i głębokie dołki. Takie działanie ma sens m.in. na większych plantacjach, obsadzaniu bardzo dużej działki i o ile drzewka mają odpowiedni system korzeniowy, długi korzeń palowy, słabo rozbudowany na szerokość. W zdecydowanej większości przypadków dołki wykonuje się dzięki szpadla.
Najważniejsze zasady sadzenia drzew:
-
Drzewa sadzi się na niemal takiej samej głębokości, w jakiej rosły w szkółce lub znajdowały się w pojemniku. Nie można sadzić zbyt głęboko i przykrywać ziemią szyjki korzeniowej (fragment pomiędzy podstawą pędu a bryłą korzeniową). To zwiększa ryzyko występowania chorób grzybowych, zwłaszcza w nadmiernie wilgotnej, słabo przepuszczalnej glebie.
-
Dołek powinien być widocznie większy (na szerokość) od bryły korzeniowej. Korzenie nie mogą wyginać się, łamać czy wystawać ponad poziom gruntu. To powoduje deformację systemu korzeniowego i w perspektywie czasu zahamowanie wzrostu drzewa. jeżeli sadzonka ma przykładowo zbyt długi korzeń lepiej jest go przyciąć niż zawijać. Na glebach cięższych warto wykonać trochę głębszy dołek, a do niego usypać żwir lub kamienie – jako warstwę drenażu „na start”.
-
Pień drzewa powinien być usytuowany pod kątem prostym, prostopadle względem poziomu gruntu. Dlatego pracę najlepiej wykonywać we dwie osoby: jedna trzyma drzewko w pionie, druga obsypuje korzenie i ugniata lekko ziemię.
-
Bryłą korzeniową trzeba lekko wstrząsać podczas sadzenia. Nie można pozostawiać pustych obszarów niewypełnionych ziemią pomiędzy korzeniami.
-
Drzewa w balotach przed sadzeniem warto moczyć przez kilka godzin w wodzie.
Drzewa należy dopasować do warunków (stanowisko, typ gleby, strefa mrozoodporności). Ich wymagania nie mogą skrajnie odbiegać od tego, co jesteśmy w stanie im zapewnić. Z takich gatunków lepiej zrezygnować od razu. choćby najpiękniejsze drzewo rosnące w ekstremalnych warunkach może straszyć swoim wyglądem, a bardzo łatwy gatunek sprawia problemy. Kluczowa jest także rozstawa, czyli odległość sadzenia. Praktyka pokazuje, iż rośliny w ogrodzie, a zwłaszcza drzewa są zbyt gęsto sadzone. To m.in. powoduje nadmierne zacienienie, obniża plon drzew owocowych i ułatwia rozprzestrzenianie się szkodnikom. Dlatego warto sprawdzać optymalne rozstawy nie tyle dla konkretnych gatunków, co poszczególnych odmian, które mogą różnić się pokrojem i tym samym szerokością korony.
Co z drzewem po posadzeniu?
Drzewo należy obficie podlać po posadzeniu. Można wykonać „misę”, czyli drobne zagłębienie poziomu gruntu wokół pnia. Wtedy woda dłużej utrzymuje się i nie spływa poza zasięg korzeni. Kilka godzin po obfitym podlaniu podsypuje się ziemię. Drzewka podwiązuje się do palików, dzięki czemu nie są narażone na deformację i wywracanie. W ogrodach, w których przebywają czworonogi, a także na działkach sąsiadujących z miejscami naturalnymi, np. łąkami i zadrzewieniami drzewa można osłonić czterema palikami wokół których owija się siatkę o drobnych oczkach (np. z tworzywa sztucznego). W ten sposób zmniejsza się m.in. ryzyko podgryzania. Po nadejściu pierwszych przymrozków zaleca się usypać ściółkę, np. z kory sosnowej. To ochrona korzeni przed suszą (w sezonie), a zimą przed mrozem. Bezpośrednio po sadzeniu drzew nie stosuje się nawozów mineralnych. Pierwszy zabieg nawożenia zaleca się wykonać dopiero wiosną.
#landing-content-2#
#product-filter-36-8#
