Jedyny syn zaskoczył nas wieścią, iż chce się ożenić miał przecież dopiero 22 lata. Jednak z żoną postanowiliśmy nie sprzeciwiać się jego decyzji, bo sami pobraliśmy się bardzo młodo. Mój mąż miał zaledwie 22 lata, ja 19. Los tak chciał. A przyszła synowa przypadła nam do gustu Jagoda, bo tak miała na imię, studiowała razem z naszym synem na jednym kierunku na Uniwersytecie Warszawskim. Gdy zobaczyliśmy, iż to sprawa przesądzona, zaczęliśmy przygotowania do uroczystości. Stwierdziliśmy, iż skoro Wiktor to nasz jedyny syn, należy mu się porządne wesele.
Jak przyjęło się u nas, pojechaliśmy z żoną z wizytą do rodziców Jagody, naszej przyszłej synowej. O samej dziewczynie wiedzieliśmy kilka widzieliśmy ją może kilka razy z naszym Wiktorem. Opowiadała, iż mieszka razem z mamą we wsi niedaleko Łodzi. Ustaliliśmy więc dzień na oficjalne spotkanie, wcześniej informując przyszłą swatkę o naszych zamiarach.
Mąż kupił kwiaty, ja upiekłem sernik i razem pojechaliśmy na poznanie się z przyszłą rodziną. Już po przyjeździe uderzył nas porządek i czystość na podwórzu.
Sam dom, choć stary, również był zadbany i schludny. Przy wejściu powitała nas przyszła swatka, pani Halina. Już na pierwszy rzut oka była osobą miłą i sympatyczną. Zaprosiła nas do stołu, gdzie poczęstunek był naprawdę wyśmienity widać było, iż się postarała. Miło spędziliśmy czas, Halina okazała się serdeczną osobą, ale sprawy wesela tego dnia nie dogadaliśmy. Okazało się bowiem, iż swatka od razu nas uprzedziła nie stać jej na wydatki na wesele. Po tych słowach Jagoda była widocznie zakłopotana, a nasz syn bardzo rozczarowany obrotem sprawy nie zależało mu na weselu dla siebie, tylko wiedział, jak o nim marzy Jagoda. Razem z żoną postanowiliśmy jednak nie rezygnować z uroczystości. Obiecaliśmy synowi, iż wyprawimy wesele na własny koszt, a resztę przyniesie życie.
Poprosiliśmy Halinę, by zaprosiła swoją najbliższą rodzinę i ważnych znajomych przecież nikt nie przyjdzie bez podarunku. To, co przyniosą w kopertach, wystarczy na opłacenie ich miejsc w restauracji. Halina wahała się, nam nie chodziło o pieniądze czy honor chcieliśmy po prostu szczęścia naszych dzieci. Ostatecznie przekonaliśmy ją, żeby wsparła ich decyzję.
W środę, prawie w przeddzień wesela, ktoś zapukał do naszych drzwi. Na progu zobaczyliśmy Halinę. Byliśmy mocno zaskoczeni jej wizytą, zaprosiliśmy więc na herbatę. Przez moment widać było, iż nie wie jak zacząć rozmowę, ale w końcu wyciągnęła z torebki biały kopertę, a z niej pieniądze w złotówkach. Okazało się, iż tak było jej nieswojo z tym, iż to my fundujemy wesele, iż poszła do banku i wzięła kredyt. Błagaliśmy ją, żeby oddała pieniądze bankowi, bo nie chcieliśmy, by pakowała się w pożyczki przecież widzieliśmy, jak skromnie z córką żyją. Halina nie dała się przekonać postanowiła honorowo dołożyć się do uroczystości. Wesele wyprawiliśmy naprawdę udane.
Dzieci były szczęśliwe. Na samym weselu Halina raz jeszcze nas zaskoczyła dostrzegliśmy, iż jest nie tylko serdeczna i mądra, ale również piękna kobieta. Miała zaledwie 45 lat, od lat była rozwiedziona i sama wychowywała córkę. W dniu wesela nie mogliśmy jej poznać: fryzura, makijaż i elegancka sukienka sprawiły, iż rozkwitła. Widzieli to wszyscy goście także mój młodszy brat, Andrzej. Andrzej, 46 lat, był od lat rozwiedziony, na co dzień mieszkał i pracował w Krakowie, a tym razem specjalnie przyjechał na wesele swojego siostrzeńca. Przez cały wieczór obserwował Halinę, a potem powiedział, iż chciałby zostać w okolicy trochę dłużej. I miałem pewne przeczucia, z jakiego powodu W kolejną niedzielę znowu jechaliśmy do wsi do Haliny, tyle iż tym razem już na swaty teraz dla mojego brata. Andrzej z Haliną gwałtownie się dogadali, ożenili się i po kilku miesiącach Andrzej zabrał Halinę do siebie do Krakowa. Tak więc moja swatka została moją rodziną. Jest naprawdę dobrym człowiekiem i zasłużyła na swoje szczęście.
