Jana wróciła ze szpitala z małym Kubusiem w ramionach.
Marzyła tylko o ciszy i cieple domu.
Mieszkanie odziedziczyła po babci.
Zapisała je na siebie jeszcze przed ślubem.
Każdy kąt znała na pamięć.
Tutaj miała być bezpieczna.
Olek wszedł pierwszy, rzucił kurtkę na podłogę.
Jana zatrzymała się w progu.
Coś było nie tak.
Powietrze pachniało obco.
Nie jej perfumami, nie jej kremem.
– No chodź już, nie stój tak – rzucił Olek.
Nie odwrócił się nawet.
W salonie leżała nieznana poduszka z różowym haftem.
Na stoliku stała waza ze sztucznymi kwiatami.
Tydzień temu jej tam nie było.
Z kuchni dobiegało brzękanie garnków.
Przy kuchence stała teściowa, Danuta.
Jana poczuła, jak ściska jej się żołądek.
– Danuto? Co pani tu robi? – spytała cicho.
– Olek nie powiedział? Zamieszkam z wami – odpowiedziała teściowa, nie odwracając się.
Jana spojrzała na męża.
– Olek, o czym ona mówi?
– Mama nie może być sama. Wiesz, iż tata zmarł w maju.
– To jest moje mieszkanie. Powinieneś mnie zapytać.
– To też mój dom, Jana. Mieszkam tu.
Weszła do kuchni i zobaczyła drugą lodówkę.
Stała tam, gdzie wcześniej był stolik do prasowania.
– A to co? – wskazała palcem.
– To moja i mamy. Nie wkładaj tam swoich rzeczy – oświadczył Olek.
Jana poczuła, iż nogi jej drżą.
Kubuś zaczął popłakiwać w becikach.
– Przynieśliście drugą lodówkę bez mojej zgody?
– Mama ma swoje zwyczaje. Nie musicie się mieszać.
– To moje mieszkanie, Olek. Moje.
Danuta odwróciła się od kuchenki.
– Nie bądź taka zaborcza, dziecko się urodziło.
– Właśnie dlatego potrzebuję spokoju, nie chaosu.
– Jaki chaos? Pomagam wam.
Jana poczuła łzy napływające do oczu.
Przytuliła Kubusia mocniej.
– Olek, chcę z tobą porozmawiać. Teraz. Sami.
– Mama wszystko słyszy, nie ma tajemnic.
– To moja decyzja, nie twojej matki.
Weszła do sypialni, trzasnęła drzwiami.
Usiadła na łóżku, kołysząc synka.
Łzy popłynęły same.
Czy to miał być jej dom?
Czy miała teraz dzielić go z teściową?
Drzwi otworzyły się bez pytania.
Stała w nich Danuta z uśmiechem.
– Przyniosłam ci rosół, dziecko.
Jana spojrzała na nią w milczeniu.
Dom już nie był jej.
