Rydze kuszą grzybiarzy. Gdzie ich szukać?
Mleczaj rydz to jeden z grzybów cenionych przez miłośników leśnych zbiorów. Można go spotkać m.in. w lasach sosnowych, na ich skrajach, polanach i w miejscach porośniętych trawą. Czasami wyrasta pojedynczo, innym razem można znaleźć kilka owocników obok siebie.
Problem pojawia się wtedy, gdy grzybiarz kieruje się przede wszystkim kolorem kapelusza. Pomarańczowe odcienie występują również u innych gatunków, dlatego sam wygląd nie wystarcza, by uznać znalezisko za jadalnego rydza.
Jednym z grzybów, z którymi można go pomylić, jest mleczaj wełnianka. Nie jest on odpowiednikiem rydza pod względem kulinarnym, a jego spożycie może wywołać dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Ten szczegół może pomóc rozpoznać rydza
Jedną z cech charakterystycznych mleczaja rydza jest sok mleczny, który wypływa po uszkodzeniu blaszek lub przecięciu owocnika. U rydza ma on zwykle intensywną, pomarańczową barwę. Z czasem uszkodzone miejsca mogą nabierać zielonkawego odcienia. To ważne wskazówki przy rozpoznawaniu tego gatunku.
https://kutno.net.pl/wydarzenia/pilny-komunikat-dla-mieszkancow-woj-lodzkiego-zarzadzanie-kryzysowe-wydalo-ostrzezenie/5KU6bmXfRme0q3RwpvTHInaczej wygląda to u mleczaja wełnianki. Wydziela on białe mleczko, a jego wygląd różni się także pod innymi względami.
Zwróć uwagę na kapelusz i blaszki
Mleczaj rydz ma zwykle pomarańczowy lub ceglastopomarańczowy kapelusz, często z widocznymi kręgami. Jego blaszki są pomarańczowe, a po uszkodzeniu mogą pojawiać się zielonkawe przebarwienia.
Mleczaj wełnianka ma zwykle jaśniejszy kapelusz, często różowawy lub różowopomarańczowy. Charakterystyczne są drobne włoski na jego brzegu, nadające mu wełnisty wygląd. Blaszki są przeważnie jaśniejsze, białawe lub kremowe.
Nie masz pewności? Nie wkładaj grzyba do koszyka
Podczas grzybobrania nie należy kierować się wyłącznie kolorem kapelusza ani podobieństwem do zdjęć znalezionych w internecie. choćby jeżeli grzyb przypomina znany, jadalny gatunek, przed spożyciem trzeba mieć pewność co do jego identyfikacji.
W razie wątpliwości najlepiej zostawić okaz w lesie. Można również skorzystać z pomocy grzyboznawcy lub klasyfikatora grzybów. Takie konsultacje są dostępne w wybranych stacjach sanitarno-epidemiologicznych.
Szczególną ostrożność powinny zachować osoby, które dopiero zaczynają zbierać grzyby. W lesie najważniejsza zasada pozostaje niezmienna - do koszyka trafiają wyłącznie okazy, których gatunek został prawidłowo rozpoznany.
