Rydze pojawiają się właśnie w lasach
Mleczaj rydz jest jednym z grzybów, na które wielu grzybiarzy czeka przez cały rok. Najczęściej wyrasta w pobliżu sosen, na skrajach lasów, polanach i w miejscach porośniętych trawą. Można znaleźć zarówno pojedyncze sztuki, jak i całe grupy.
Charakterystyczny pomarańczowy kapelusz nie zawsze jednak wystarcza, aby bezbłędnie rozpoznać gatunek. W lesie występują również inne mleczaje, które na pierwszy rzut oka mogą przypominać rydza.
Jednym z nich jest mleczaj wełnianka. Nie jest to grzyb przeznaczony do spożywania w takiej formie jak rydz, a jego zjedzenie może prowadzić do problemów żołądkowo-jelitowych.
Pierwszy sposób. Sprawdź, jaki sok wypływa z grzyba
Jedną z najważniejszych cech mleczaja rydza można zauważyć po delikatnym uszkodzeniu blaszek albo przecięciu grzyba.
Rydz wydziela charakterystyczne pomarańczowe mleczko przypominające kolorem sok z marchwi. Z czasem miejsca uszkodzone mogą zacząć przebarwiać się na zielonkawo.
To bardzo istotna cecha podczas rozpoznawania rydzów.
U podobnej mleczajowi rydzowi wełnianki wypływające mleczko jest natomiast białe. Także wygląd samego kapelusza jest nieco inny.
Drugi sposób. Dokładnie obejrzyj kapelusz
Rydz ma najczęściej pomarańczowy lub ceglastopomarańczowy kapelusz, na którym można dostrzec wyraźne, ciemniejsze kręgi. Jego blaszki również mają kolor pomarańczowy, a po uszkodzeniu mogą pojawić się na nich zielonkawe przebarwienia.
Mleczaj wełnianka wygląda inaczej. Jej kapelusz jest jaśniejszy, często różowawy lub różowopomarańczowy. Szczególnie charakterystyczny jest jego brzeg, który pokrywają drobne włoski przypominające wełnę. Blaszki są zwykle znacznie jaśniejsze – białawe lub kremowe.
Właśnie połączenie wyglądu kapelusza z kolorem wypływającego mleczka pozwala stosunkowo łatwo odróżnić oba gatunki.
Masz wątpliwości? Lepiej zostaw grzyba w lesie
Przy zbieraniu grzybów nie należy kierować się wyłącznie zdjęciem znalezionym w internecie ani samym kolorem kapelusza. Poszczególne okazy mogą różnić się wyglądem zależnie od wieku, wilgotności czy miejsca, w którym wyrosły.
Jeżeli nie mamy pewności, z jakim gatunkiem mamy do czynienia, najbezpieczniej pozostawić grzyba w lesie. Zebrane okazy można również skonsultować z grzyboznawcą lub klasyfikatorem grzybów. Takie konsultacje w okresie prowadzą m.in. wybrane stacje sanitarno-epidemiologiczne.
Szczególną ostrożność powinny zachować osoby, które dopiero rozpoczynają przygodę z grzybobraniem. W przypadku grzybów zasada jest prosta – do koszyka powinny trafiać wyłącznie te okazy, których gatunku jesteśmy pewni.
