Influ? / branimir

INFLU?
Oni są coraz bardziej śmieszni. Śmieszni – nie: zabawni. Czyli bawią nas, ale nie tak jakby oczekiwali. Nieśmieszne jest jednak to, iż ktoś na nich cały czas głosuje, iż oni dzięki temu są wybierani.
Piotra Wawrzyka widziałem w miejskim autobusie w środku sierpnia: lekkie buty, krótkie spodenki, koszulka z krótkim rękawem, siatka w ręku. On? Nie on? On. Kilka dni potem w TVN mówią, iż Piotr – jeszcze do niedawna wiceminister spraw zagranicznych w polskim rządzie – został influencerem kulinarnym i pokazują, jak wchodzi do lokalu, kupuje posiłek, je i nagrywa to, dodają też, iż umieszcza to w internecie. Kabaret? – śmieszny, ale nie zabawny. Pytam Michała Skoczka, prowadzącego Food Tracki, czy nie czuje oddechu takiej konkurencji na plecach? Śmieje się, jego to bawi.
Pamiętacie ten filmik kabaretu „Hrabi” „Jak oni karmią gołębie?” parodiujący zachowania gwiazd? Dziś politycy chcieliby być jak kabareciarze, influencerzy, ale za każdym razem wychodzi im Mirek Stabiński.

Oprócz zegareczków jara ich też aktywność na portalach społecznościowych – a podkręca ich zainteresowanie stacji telewizyjnych tego rodzaju aktywnością. Więc ochoczo komentują wypowiedzi kolegów, wydarzenia polityczne, psie kupy pod blokiem, wszystko – wszystko, byle tylko ktoś klikał ich aktywności. Tragizm naszej sytuacji polega na tym, iż to oni nami rządzą. I niestety smutne to jest, iż oni tacy są śmieszni, iż tak niepoważnie podchodzą do życia. Ta prezentowana w ten sposób potrzeba atencji zastąpiła im chęć do prawdziwej pracy – może dlatego to się kończy potem nagrywaniem jedzenia obiadu i umieszczaniem tego w sieci.
Ostatnio były próby skakania przez płot, wcześniej zbiorowe śpiewy w sejmie. A może, tak jak dzieciom w szkołach, należałoby im zabierać telefony przed wejściem do gmachu sejmu? Sam nie wiem, ale wypadałoby wymyślić coś takiego, by oni wydorośleli, spoważnieli.