Indyjskie pociągi sypialne od dawna budzą w równym stopniu sympatię, co strach: są symbolem pełnej przygód, powolnej podróży, ale też chaotycznych wagonów i budzących grozę toalet. Ale od dodania w styczniu 2026 wagonów sypialnych do floty expresowych pociągów Vande Bharat sytuacja się drastycznie zmieniła i wagony te stały się powodem do narodowej dumy.
Nazwa „Vande Bharat” oznacza w sanskrycie „Hołd dla Indii”. Zaprojektowana i zbudowana w Indiach flota jest promowana jako czystsza i nowocześniejsza wersja starszego taboru dalekobieżnego tego kraju, wyposażona w aerodynamiczne nosy, automatyczne drzwi przesuwne oraz komfortowe wnętrza. Gazeta „The Times of India” określiła wagony sypialne jako „oszałamiające” i „eleganckie” – słowa, które zwykle nie kojarzą się z pociągami indyjskimi. Premier Narendra Modi osobiście odprawił wiele pociągów Vande Bharat, wzbudzając zainteresowanie opinii publicznej i pomagając uczynić je symbolem indyjskich ambicji, i oczywiście mając nadzieję na zwiększenie poparcia dla swojej nacjonalistycznej partii.
Nowy pociąg sypialny kursuje sześć razy w tygodniu w obie strony między Kalkutą w Bengalu Zachodnim a Guwahati (Gauhati), największym miastem w stanie Assam. Trasę 1000 kilometrów przejeżdża w 14 godzin (starsze pociągi jechały choćby do 18 godzin). Bilety na całą trasę Kalkuta–Guwahati kosztują około 2400 rupii (90 zł) w trzeciej klasie, gdzie w każdym przedziale typu open space znajduje się sześć miejsc sypialnych. W drugiej klasie kosztują około 3100 rupii (120 zł), gdzie cztery miejsca do spania znajdują się za zasłonami; a około 3800 rupii (145 zł) za miejsce w pierwszej klasie, dzielone z trzema innymi osobami w zamkniętej kabinie. Nam te ceny wydają się bardzo niskie, ale biorąc pod uwagę, iż średnia miesięczna pensja w Indiach wynosi około 21 tysięcy rupii (800 zł), choćby najtańszy bilet jest dla wielu osób poza zasięgiem finansowym.
Oznacza to, iż pociąg sypialny jest skierowany głównie do osób podróżujących służbowo, stanowiąc wygodniejszą alternatywę dla podróży samolotem między dwoma głównymi ośrodkami biznesowymi. Dla turystów stacja New Jalpaiguri Junction jest bramą do słynnych plantacji herbaty w Darjeeling. Z Guwahati turyści mogą udać się do Shillong – położonej wśród wodospadów górskiej miejscowości wypoczynkowej, a także do rezerwatu przyrody Pobitora, gdzie podczas safari jeepem można zobaczyć nosorożce. W Guwahati znajduje się położona na wzgórzu świątynia Kamakhya, jedno z najważniejszych hinduskich miejsc pielgrzymkowych w Indiach.
Tu można obejrzeć video pokazujące przedział pierwszej klasy:
Pociągi Vande Bharat, to indyjskie elektryczne zespoły trakcyjne Zostały zaprojektowane i skonstruowane przez państwową firmę Integral Coach Factory w Chennai (Madras). W wersji sypialnej każdy zespół składa się z szesnastu wagonów i może pomieścić do 823 pasażerów w trzech klasach (611, 188, i 24 odpowiednio w trzeciej, drugiej i pierwszej klasie). Składy osiągały prędkość do 183 km/h podczas jazd próbnych, a ich maksymalna prędkość eksploatacyjna w regularnym ruchu wynosi 160 km/h . Zasilanie jest z sieci 25 kV 50 Hz AC.
