William Faulkner uważał, iż szukanie prawdy jest niebezpieczne, gdyż czasami się ją rzeczywiście znajduje.
Dziś wolimy raczej unikać niebezpieczeństw i nie dostrzegać prawdy. Może powinna powstać gra polegająca na jak najskuteczniejszym odsuwaniu jej od siebie. Ktoś zarobiłby na takiej aplikacji fortunę, a zwycięzcami zostaliby mistrzowie mistyfikacji i zaślepienia, z wielką wprawą unikający jakiegokolwiek łączenia kropek. Dzięki tej umiejętności ich wyobrażenia o świecie, a także obraz samych siebie nigdy nie legną w gruzach. We własnych oczach pozostaną wyjątkowi, a ich wpływ na rzeczywistość wybitny.
Talenty takie przejawia wielu przedstawicieli establishmentu, mediów, niektórzy moi znajomi biznesowi i społeczni. Płynnie unikają pułapki zrozumienia, co tak naprawdę wokół nich się dzieje. Nie dostrzegają fałszu, gry interesów, wątpliwych motywacji. Mam wrażenie, iż czasem wolą wyręczać się AI, która jeszcze nie umie połączyć kropek.
Może jednak wybieram granie w inną grę, w której nagradzani są ci, którzy biorą niebezpieczeństwo na rogi i obnażają prawdę. Zasługują na nasze uznanie, podejmując wysiłek zdrapania lukru z pączka. Na ogół wymaga to nieco wysiłku, ale jeżeli codziennie go podejmiemy, może jako obywatele nie obudzimy się pewnego dnia w świecie rodem z ruskiego miru. Zagrajmy w prawdę.
