„Słowa z przeszłości – zapisane w listach, zachowane w rodzinnych archiwach, zasłyszane niegdyś w dzieciństwie, powracają dziś niczym echo. Należą do tych, którzy byli przed nami: do przodków, których głosy już ucichły, ale pozostają obecne w listach, pamięci i śladach, jakie po sobie pozostawili.
Analizuję dokumenty, fotografie rodzinne i listy przodków. Chłonę je, zatrzymując się przy słowach i zdaniach – fragmentach czyjegoś istnienia. Dziś już nieobecni, ale czy naprawdę odeszli? Na wystawę składają się obrazy malarskie i graficzne, stanowiące studium świata przeszłego widzianego przez pryzmat współczesnych odczuć i osobistych obserwacji. Ich dopełnieniem jest cykl tkanin inspirowanych listami przodków. Pojawia się na nich słowo – fragment, ślad, zapis, który próbuje ponownie zaistnieć, przenosząc się z kartki papieru, z rodzinnej korespondencji, w materię tkaniny. Prace te są częścią refleksyjnego namysłu nad fenomenem pamięci i materialnością: ich ulotnością, nawarstwianiem się danych, wspomnień, obrazów, a także próbą ich zatrzymania.
Listy i wiadomości niosą zapis czyjejś obecności. Echo słów staje się w tym kontekście echem wspomnień – nośnikiem ukrytych tęsknot i niewypowiedzianych pragnień”.
Paulina Bobak
Wystawa malarstwa Pauliny Bobak, realizowana w przestrzeni Muzeum Niepołomickiego w dniach 10 kwietnia – 20 lipca 2026 roku, stanowi projekt łączący sztukę współczesną z historycznym kontekstem miejsca oraz refleksją nad dziedzictwem kulturowym, zarówno w wymiarze materialnym, jak i niematerialnym. Ekspozycja zostanie zaprezentowana w zabytkowych wnętrzach muzeum, w przestrzeni na co dzień kojarzonej z prezentacją dzieł dawnych mistrzów. Czasowa zmiana aranżacji galerii – w miejsce ekspozycji z Sukiennic – tworzy świadomy dialog między historycznym dziedzictwem a współczesnym językiem artystycznym. Projekt podkreśla ciągłość kultury oraz żywotność tradycji w nowoczesnej interpretacji.
Twórczość Pauliny Bobak koncentruje się wokół zagadnień pamięci, tożsamości i relacji międzypokoleniowych. Artystka pracuje z archiwami rodzinnymi – listami, fotografiami, dokumentami – traktując je jako nośniki historii i świadectwa minionych epok. W jej malarstwie oraz grafikach dawne obrazy i narracje zostają poddane reinterpretacji, a prywatna historia splata się z historią zbiorową. W tym kontekście wystawa dotyka istotnych zagadnień związanych z ochroną i znaczeniem dziedzictwa niematerialnego: pamięci, tradycji rodzinnych, przekazu międzypokoleniowego oraz kultury wizualnej utrwalonej w archiwach. Istotnym elementem projektu jest również warstwa materialna prac – wykorzystanie technik malarskich wzbogaconych o haft i szycie stanowi odwołanie do tradycyjnych rzemiosł i praktyk rękodzielniczych, wpisujących się w szeroko rozumiane dziedzictwo kulturowe. Artystka podejmuje refleksję nad strukturą i warstwowością obrazu, które metaforycznie odnoszą się do procesu nawarstwiania się historii i pamięci.
Wystawa powstaje dzięki współpracy Mirocha Art Gallery – galerii reprezentującej artystkę – oraz Muzeum Niepołomickiego, ważnej instytucji kultury, która w ostatnich latach coraz odważniej otwiera się na sztukę współczesną, realizując ambitne i wartościowe projekty wystawiennicze. Ta synergia sektora prywatnego i publicznego stanowi istotny przykład nowoczesnego modelu działania w obszarze kultury, w którym różnorodne kompetencje i perspektywy wzajemnie się uzupełniają.
