Definiowanie samca alfa

Definiowanie samca alfa – Roissy

19 wrzesień 2007

Znałem faceta, który według większości ludzi był alfą, żołnierz armii i z zawodu prawnik, zbudowany jak z granitu, był groźnym wojownikiem z zamiłowaniem do walki, który jednym ciosem potrafił znokautować człowieka jak młotem pneumatycznym. Chodził wszędzie z determinacją i natychmiast zmuszał innych mężczyzn do podporządkowania się w sytuacjach społecznych. Lubił paradować po mieszkaniu kompletnie nagi, niezależnie od tego, czy ktoś był obecny. Według mojego straumatyzowanego, metroseksualnego współlokatora był „obdarzony jak koń Clydesdale”. Mimo tej silnej, męskiej prezencji marnował swój „kapitał alfa”, podrywając ciąg przypadkowych, kiepskich dziewczyn z barów i klubów, nigdy nie widziałem go z kobietą powyżej 5 i tęskniąc za byłą dziewczyną (a przez „tęskniąc” rozumiem szukanie jej nowego chłopaka, żeby go pobić).

Miałem też innego znajomego, przystojnego, odnoszącego sukcesy biznesmena, z ciętym dowcipem i naturalną charyzmą, który zawsze był w centrum uwagi w ten charakterystyczny dla alf sposób: nie starając się nim być. Dziewczyny z naszego towarzystwa mówiły mi, jak bardzo chciałyby się z nim umawiać. A jednak przez kilka lat, kiedy go znałem, nie sądzę, żeby bzykał się z więcej niż trzema kobietami i nigdy nie miał dziewczyny. Jakaś wada charakteru ograniczała go i nie pozwalała wykorzystać jego pełnego potencjału. Ostatecznie ożenił się z atrakcyjną blondynką, ale przez wiele lat swojej świetności całkowicie zmarnował swój „kapitał alfa” w jedyny sposób, który naprawdę się liczy.

Wspominam o tych dwóch, ponieważ pokazują zamieszanie, jakie powstaje, gdy ludzie próbują kategoryzować mężczyzn na alfy i bety. Żaden z nich nie był „idealną alfą” na papierze, jeden miał zniszczoną twarz i półpusty portfel, drugi był emocjonalnie wyprany, ale obaj mieli wystarczająco dużo kluczowych cech alfy, by mogli radzić sobie z kobietami znacznie lepiej, niż faktycznie sobie radzili. A jednak dla zewnętrznego obserwatora, który nie znał ich problemów z kobietami, byliby archetypowymi samcami alfa.

Wielu chce wierzyć, iż zdobywanie kobiet jest czymś pobocznym wobec bycia prawdziwym samcem alfa; iż prawdziwą miarą alfy jest jego zdolność dominowania innych mężczyzn, kontrolowania otoczenia czy pragnienie przygód. Choć są to godne podziwu cechy alfy, są one jedynie środkiem do celu. Nie ma co do tego wątpliwości, na najbardziej podstawowym poziomie sednem wartości mężczyzny jest jego atrakcyjność dla kobiet, niezależnie od tego, czy chce „grać w tę grę”, czy nie. Seks jest świętym Graalem. Dlatego otyły, społecznie nieporadny kujon, który potrafi regularnie zdobywać „dziesiątki”, jest samcem alfa. I dlatego bogaty, czarujący przedsiębiorca, który z powodu braków emocjonalnych czy problemów psychicznych żyje w celibacie, nie jest alfą.

Z powodu tej ciągłej konfuzji co do tego, co czyni mężczyznę alfą, proponuję poniższy system, w formie prostego schematu, który ma to uporządkować. Uwzględnia on trzy główne czynniki wpływające na „rangę” mężczyzny: jak atrakcyjne są kobiety, które potrafi przyciągnąć, jak silne jest ich pożądanie wobec niego oraz ile takich kobiet uważa go za atrakcyjnego.

Warto pamiętać, iż nie istnieje wyraźna granica oddzielająca bety od alf, rozkład mężczyzn pod względem atrakcyjności dla kobiet tworzy nierównomierne kontinuum, w którym na jednym końcu niewielki odsetek alf „monopolizuje” ogromną liczbę atrakcyjnych kobiet, a na drugim znacznie większa grupa mężczyzn walczy o cokolwiek.

Oto uporządkowana tabela:

Źródło: Defining the Alpha Male

Zobacz na: Cechy mężczyzny Alfa i Beta – Athol Kay
Rollo Tomassi o dychotomii związanej z samcami alfa i beta
Hierarchia społeczno-seksualna – Vox Day
Hierarchia społeczno-seksualna – Vox Day [prezentacja]
Kult Tajemniczego Króla – Vox Day