Dziś wciąż nie mogę się otrząsnąć po wydarzeniach, które rozegrały się rano w butiku na Nowym Świecie miejscu, które zna cała Warszawa. Zawsze powtarzamy, iż nie szata zdobi człowieka, ale wielu już się przekonało, jak łatwo o tym zapomnieć patrząc powierzchownie. To, co się wydarzyło, nauczyło nie tylko mnie, ale wszystkich obecnych tam czegoś ważnego o szacunku.
***
Pachniało skórą i francuskimi perfumami, a wnętrze błyszczało od luksusu, chociaż sama miałam na sobie zwykły beżowy trencz i czarne baleriny. Weszłam, by obejrzeć skórzaną torebkę od Gosi Baczyńskiej, którą widziałam kilka dni wcześniej na wystawie. Niemal od razu podszedł do mnie sprzedawca przystojny chłopak w śnieżnobiałej koszuli, wyprostowany i pewny siebie aż do przesady.
Proszę choćby nie dotykać tej torebki rzucił zimno. Jej cena jest wyższa niż czynsz za pani mieszkanie na pół roku. Zapraszam do wyjścia dodał z wyraźnym politowaniem.
Poczułam zimno, ale nie dałam po sobie nic poznać. Zamiast wdawać się w rozmowę, wyjęłam telefon, zalogowałam się do aplikacji zarządzającej siecią sklepów i pokazałam mu ekran z logo oraz autoryzacją właściciela.
To ciekawe, bo właśnie przez tę aplikację przed minutą zatwierdziłam natychmiastowe zwolnienie menedżera zmiany tego butiku.
Spojrzał na mnie szeroko otwartymi oczami, blednąc z sekundy na sekundę. Można było wyczuć, jak powietrze w pomieszczeniu gęstnieje.
Proszę Czy pani to ta inwestorka, o której mówiono na porannym spotkaniu?
Schowałam telefon, zrobiłam krok do przodu i spojrzałam mu prosto w oczy.
Jestem właścicielką budynku i całej sieci. A Pan właśnie stracił pracę odpowiedziałam spokojnym, lodowatym tonem.
Nacisnęłam jedną ikonę w aplikacji, powiadamiając ochronę.
Dwie postawne postaci pojawiły się nagle tuż za jego plecami. Wyglądał na człowieka, który chciałby zapaść się pod ziemię, ale było już za późno na przeprosiny czy tłumaczenia. Ochroniarze odprowadzili go do tylnego wyjścia choćby nie protestował.
Patrzyłam na niego z dystansem, z lekkim żalem, bo mam świadomość, ile kosztuje podobna lekcja. Potem, jakby nigdy nic, podeszłam do tej samej torebki, którą mi odradzał, subtelnie poprawiłam ją na miejscu. Niedaleko stała młoda stażystka, chyba Natalia, obserwująca całą sytuację szeroko otwartymi oczami.
Zapamiętaj, kochana: pieniądze nie hałasują. Wolą ciszę. Szacunek natomiast powinien być głośny dla wszystkich, kto przekracza ten próg, bez względu na strój.
Dzisiaj w naszym sklepie panuje zupełnie inna atmosfera. Klienci opowiadają, iż to najserdeczniejsze miejsce w mieście. I tylko czasem, słysząc dźwięk otwieranych drzwi, przypominam sobie tamtą scenę. Takie sytuacje zdarzają się nie bez powodu każdy z nas czasem potrzebuje przypomnienia, żeby nie oceniać ludzi po wyglądzie. Nigdy nie wiadomo, z kim mamy do czynienia.
