To niesamowite, jak jedna liczba potrafi wywołać tyle emocji. „42”: dla jednych to wiek, dla innych rozmiar ubrań, a dla kolejnych rozmiar buta. I w każdym z tych kontekstów pojawia się to samo pytanie: czy 42 to dużo?
Zacznijmy od czegoś ważnego, co warto napisać na samym wstępie, żeby iść dalej. Liczby same w sobie nie mają znaczenia, to tylko liczby, pewien zapis, na który się umówiliśmy. Znaczenie nadajemy im my, przez to, jak na daną liczbę patrzymy. najważniejsze tu jest nasze doświadczenia, porównania i… czasem Google, kiedy w panice wpisujemy „czy 42 to dużo”, odpowiada nam na różny sposób. Ja odpowiem wam tak, jak czuję, jak mówi o tym psychologia i…statystyki.
Czy 42 to dużo?Czy 42 lata to dużo?
Co się dzieje, gdy kończysz 42 lata? Psychologowie mówią, iż około 40. roku życia zaczyna się druga dorosłość (a może druga młodość?): etap, w którym kobieta:
- ma samoświadomość,
- zaczyna się znać i rozumieć,
- lepiej zna swoje potrzeby,
- ma większą pewność siebie,
- mniej przejmuje się oceną innych,
- zaczyna żyć bardziej „po swojemu”
- często ma odwagę by zmienić to, co nie jest “jej”,
- wiele osób właśnie teraz dokonuje najważniejszych życiowych decyzji, o czym mówią badania,
- niektóre z kobiet zostają mamami w wieku 42 lat.
Badania dotyczące satysfakcji z życia pokazują, iż kobiety największą stabilność emocjonalną i poczucie sprawczości osiągają między 40. a 50. rokiem życia. Nie w wieku 20 lat, nie w 30, tylko właśnie teraz. Co to oznacza “poczucie sprawczości”? Mianowicie, iż możesz to, co czujesz, więcej niż byś sądziła i nie obawiasz się zrobić to, co ważne.
Co się dzieje, gdy kończysz 42 lata?
Dlaczego więc czterdzieści dwa potrafi nas przestraszyć?
Czasami jednak “wielkie” liczby nas przygnębiają. Czterdzieści dwa oczywiście wcale “wielka nie jest”, ale u wielu wywołuje stres. Dlaczego? Najczęściej dlatego, iż porównujemy się do młodszych wersji siebie, do kultury, która gloryfikuje młodość, i do mediów społecznościowych, gdzie każdy wygląda jak po retuszu. Patrzymy na swoją twarz i widzimy, iż coś się zmieniło. Nasze ciało też nie jest takie młode jak kiedyś… Oczywiście te zmiany zewnętrzne są. Jednak nie tylko one występują. Dużo więcej dzieje się w naszej duszy… I prawda jest taka, iż 42 to wiek, w którym kobieta dopiero zaczyna naprawdę żyć.
Psychologia liczb: dlaczego boimy się tego wieku?
Liczby mają dziwną moc. Taką, której byśmy się po nich nie spodziewali… Przykładamy do nich wielkie znaczenie, dużo większe do liczb okrągłych niż tych kolejnych. Jednak choćby te następne w kolejności u wielu osób wzbudzają emocje. W psychologii mówi się, iż boimy się nie wieku, tylko interpretacji, którą mu nadajemy. Innymi słowy wszystko zależy od nas.
Ten wiek może brzmieć „poważnie”, ale:
- to nie jest wiek, w którym cokolwiek się kończy,
- to wiek, w którym zaczyna się pełna świadomość,
- moment, w którym kobieta ma kompetencje, doświadczenie i odwagę, których wcześniej nie miała,
- wiele z nas właśnie w tym wieku znacząco zmienia swoje życie.
W praktyce 42 to po prostu większa stabilność, lepsze relacje z samą sobą, większa świadomość budowania dobrych relacji z innymi osobami, mniejsza potrzeba udowadniania czegokolwiek komukolwiek. W konsekwencji lepsze, bo świadome życie i …wolność.
Czy rozmiar 42 to dużo? Statystyki mówią coś zupełnie innego
W modzie rozmiar czterdzieści dwa to absolutny standard.
Według europejskich danych dotyczących odzieży:
- średni rozmiar kobiety w Europie to 38-40, coraz częściej 40–42,
- 35–40% kobiet nosi rozmiar 42 lub większy,
- większość marek projektuje swoje „bazowe” fasony właśnie na sylwetkę 40–42.
Czyli… 42 to nie „dużo”.
To najbardziej typowy rozmiar kobiecego ciała. Przyjmuje się obecnie, iż rozmiar 42 jest w Polsce standardowym, a nie “dużym”, plus size rozmiarem, co wynika z ewolucji sylwetek Polek.
Co więcej — ubrania w rozmiarze 42 często wyglądają lepiej niż w 34, bo:
- mają proporcje,
- lepiej układają się na biodrach i biuście,
- pokazują realną sylwetkę i realne kształty.
Rozmiar ten to rozmiar kobiety, która ma ciało, ma biust i ma biodra.
A czy rozmiar buta 42 to dużo?
Pamiętam, gdy jako nastolatka próbowałam znaleźć w sklepach rozmiar 40. Było kilka tego typu butów. Z tego powodu nie lubiłam zakupów obuwia…dzisiaj wszystko się zmieniło. 40 jest typowa, w rozmiarówce kobiecej standardem jest też 41, czy 42, czyli całkowicie inaczej niż jeszcze 20-30 lat temu.
- W Polsce średni rozmiar buta u kobiet to ok. 38–39.
Rozmiar 42 jest większy niż średnia, ale:
- wśród wysokich kobiet jest bardzo częsty,
- modelki wybiegowe często mają 41–42,
- coraz więcej marek produkuje piękne buty w większych rozmiarach,
- większe rozmiarowo buty nie kosztują już majątku, można kupić je w normalnych cenacj.
W praktyce większy rozmiar stopy najczęściej po prostu oznacza:
- dłuższe nogi,
- stabilniejszy chód,
- wygodniejsze noszenie sneakersów i botków.
A jeżeli ktoś uważa, iż duży rozmiar buta jest „niekobiecy”, to… to nie widział modelek na Fashion Weeku. Długie stopy są po prostu proporcjonalne do sylwetki i tak ma być.
To w końcu: czy 42 to dużo?
Nie. To tylko liczba, której prawdziwe znaczenie nadajesz Ty. W wieku 42 jesteś w najlepszym momencie życia. Naprawdę. Masz młodość, ale jednocześnie doświadczenie oraz odwagę, żeby żyć pełniej i lepiej.
W rozmiarze 42 wyglądasz jak kobieta z sylwetką, kształtami naprawdę kobiecymi. W bucie 42 chodzisz pewnie, wygodnie i stylowo.
„Dużo” i „mało” to kategorie, które istnieją tylko w naszej głowie. A czterdzieści dwa to po prostu… Ty. I to w najlepszej wersji. I tego najlepiej się trzymać.
Przeczytaj, czy 44 to dużo?
