— Co ty, kurwa, robisz w moim laptopie?! — Aleksy stanął nad Kingą, która nigdy nie widziała go takim…
Kinga wróciła ze szkoły i już w przedpokoju poczuła ciężki zapach alkoholu.
Z pokoju dobiegało głośne chrapanie.
Ojciec znowu był pijany.
Poszła od razu do kuchni.
Mama stała przy zlewie i obierała ziemniaki.
Usłyszała kroki i odwróciła się.
Kinga jednym spojrzeniem zauważyła opuchniętą, czerwoną policzkę.
— Mamo, chodźmy stąd. Ile można to znosić? On cię kiedyś zabije! — powiedziała ze złością.
— Gdzie pójdziemy? Komu jesteśmy potrzebne?
— Nie mamy choćby pieniędzy na wynajem.
— Nie bój się, on mnie nie zabije. To tchórz. Tylko przede mną macha pięściami.
Rano Kinga obudziła się od dziwnych odgłosów.
Wstała i zajrzała do kuchni.
Ojciec stał przy stole i pił wodę prosto z czajnika, odchylając głowę do tyłu.
Kinga patrzyła, jak jego jabłko Adama rusza się w górę i w dół.
Słyszała bulgotanie wody w jego gardle.
„Niech się udławi. Proszę, niech się udławi” — pomyślała z nienawiścią.
Ale ojciec się nie udławił.
Odstawił czajnik, westchnął z zadowoleniem.
Spojrzał na nią opuchniętymi, czerwonymi oczami i poszedł do łazienki.
Kingę przeszedł dreszcz na myśl, iż mama dolałaby wody do tego samego czajnika.
Bez płukania, bez mycia.
Wzięła czajnik i długo szorowała go gąbką.
Postanowiła, iż nigdy nie naleje wody bez umycia go wcześniej.
W czasie ferii świątecznych Kinga wyjechała z klasą na trzy dni do Warszawy.
Kiedy wróciła, mama leżała w szpitalu.
— To on to zrobił? — zapytała ostro, widząc zabandażowaną głowę matki.
— Nie, co ty. Poślizgnęłam się, na dworze był zimowy lód.
Ale Kinga wiedziała, iż mama kłamie.
Od częstych urazów głowy mama miała nadciśnienie.
Pół roku później dostała wylewu i umarła.
Ojciec płakał na stypie pijanymi łzami.
Raz żałował „ukochanej Zosi”, raz ją przeklinał.
Mówił, iż Kinga jest całkiem jak matka.
Groził, iż jeżeli też go opuści, zabije ją.
Kinga ledwo doczekała końca szkoły.
Na studniówkę nie poszła.
Następnego dnia cicho odebrała świadectwo w sekretariacie.
Gdy ojciec był w pracy, spakowała rzeczy i uciekła z domu.
Ojciec dawał pieniądze na jedzenie, a Kinga część odkładała.
Czasem wyciągała mu choćby z kieszeni, gdy spał.
Nie było dużo, ale wystarczyło, by przetrwać jakiś czas.
Od dawna wiedziała, iż stąd wyjedzie.
Będzie pracować, a uczyć się może zaocznie.
Nie bała się, iż będzie jej szukał.
Czy ktoś by mu pomógł?
Sąsiedzi i policja znali jego pijaństwo.
Nikt by go nie wspierał.
Wyjechała do dużego miasta.
Wynajęła zaniedbane, ale tanie mieszkanie na szarym końcu.
Dostała pracę.
Zaczęła nowe życie, daleko od ojca.
