Najbardziej męczy mnie w codziennym gotowaniu nie samo stanie przy kuchence, ale wymyślanie, co adekwatnie przygotować. Dlatego zamiast każdego dnia zastanawiać się nad obiadem, wolę rozpisać pięć posiłków z wyprzedzeniem i zrobić jedne większe zakupy. Nie oznacza to jednak jedzenia kurczaka z ryżem przez cały tydzień. Z tych samych podstawowych produktów można przygotować pieczone mięso, makaron, gęstą zupę, danie jednogarnkowe i ziemniaczaną zapiekankę z jajkami. Wystarczy dobrze podzielić składniki.
Alejka delikatesów z produktami. | Fot. Warszawa w Pigułce.Pięć obiadów z jednej listy zakupów. Najpierw planuję, dopiero potem idę do sklepu
Nie lubię kupować składników do pięciu zupełnie niezależnych przepisów. Kończy się to często otwartym jogurtem, połową papryki w lodówce, resztką sosu pomidorowego i produktami, na które nie mam już żadnego pomysłu.
Dlatego przygotowuję jadłospis trochę inaczej. Wybieram kilka podstawowych składników i staram się wykorzystać je w różnych połączeniach. Cebula pojawia się w każdym obiedzie, ale raz trafia na blachę z kurczakiem, innym razem do zupy, a pod koniec tygodnia do zapiekanki ziemniaczanej.
Podobnie robię z papryką, marchewką i ziemniakami. Nie przygotowuję jednak identycznych potraw. Zależy mi na tym, żeby każdy dzień miał trochę inny charakter.
Cały jadłospis układam dla czterech osób, od poniedziałku do piątku. Obejmuje pięć obiadów, a nie wszystkie posiłki w ciągu dnia.
Jedna lista zakupów na cały tydzień
Mięso, jajka i nabiał:
- 1,5 kg mięsa z udek kurczaka bez kości,
- 10 jajek,
- 3 małe jogurty naturalne po 200 g.
Warzywa:
- 2,5 kg ziemniaków,
- 1 kg marchewki,
- 1 kg cebuli,
- 5 czerwonych papryk,
- 1 główka czosnku.
Produkty suche i konserwy:
- 500 g makaronu, najlepiej penne lub świderków,
- 500 g ryżu,
- 3 puszki ciecierzycy po 400 g,
- 2 kartoniki passaty pomidorowej po 500 ml,
- 1 mały bochenek chleba.
Z domowej szafki:
- olej do smażenia i pieczenia,
- słodka papryka mielona,
- oregano lub zioła prowansalskie,
- sól i pieprz.
To wszystko. Nie kupuję osobnego zestawu przypraw do każdego dania ani składników, które później będą zalegały miesiącami w szafce.
Poniedziałek: pieczony kurczak z ziemniakami i marchewką. Wszystko robię w piekarniku
Czas przygotowania: około 50 minut | 4 porcje
Na początek tygodnia wybieram obiad, przy którym nie trzeba długo stać przy patelni. Kurczak, ziemniaki, marchewka i cebula trafiają do piekarnika, a ja przygotowuję do nich prosty sos jogurtowy.
Wykorzystuję 800 g mięsa z udek kurczaka, 1,2 kg ziemniaków, 400 g marchewki i 200 g cebuli. Ziemniaki kroję na mniejsze kawałki, marchewkę w grubsze plasterki, a cebulę w ćwiartki.
Warzywa mieszam z dwiema łyżkami oleju, solą, pieprzem, słodką papryką i oregano. Kurczaka również doprawiam, a następnie układam wszystko na dużej blasze. jeżeli składników jest za dużo, rozdzielam je między dwa naczynia. Nie chcę, żeby zamiast się rumienić, zaczęły dusić się we własnym soku.
Piekę w temperaturze 200 stopni Celsjusza przez około 40-45 minut. Pod koniec sprawdzam mięso w najgrubszym miejscu. Drób powinien osiągnąć temperaturę wewnętrzną co najmniej 74 stopni.
Do tego przygotowuję sos z jednego jogurtu naturalnego, czyli 200 g, przeciśniętego ząbka czosnku, soli i pieprzu.
Najbardziej podoba mi się tutaj to, iż nie potrzebuję dodatkowego garnka do ziemniaków. Wszystko piecze się razem, a warzywa przejmują część aromatu kurczaka.
Z listy zakupów wykorzystuję: 800 g kurczaka, 1,2 kg ziemniaków, 400 g marchewki, 200 g cebuli, 200 g jogurtu i ząbek czosnku.
Wtorek: kremowy makaron z papryką i ciecierzycą. Mięsa choćby nie potrzebuję
Czas przygotowania: około 25 minut | 4 porcje
Drugiego dnia rezygnuję z mięsa. Nie mam ochoty przygotowywać kolejnego wariantu kurczaka, dlatego wybieram makaron z warzywami i ciecierzycą.
Gotuję 400 g makaronu. W tym czasie na patelni podsmażam 200 g cebuli, jedną czerwoną paprykę pokrojoną w kostkę i 200 g startej marchewki. Dodaję ząbek czosnku, oregano oraz odcedzoną i przepłukaną ciecierzycę z jednej puszki.
Całość smażę kilka minut, żeby warzywa zmiękły. Następnie dokładam ugotowany makaron i odrobinę wody pozostawionej po jego gotowaniu.
Zdejmuję patelnię z ognia i mieszam wszystko z 200 g naturalnego jogurtu. Nie gotuję go mocno, ponieważ mógłby się zwarzyć. Zależy mi na delikatnym, kremowym sosie, który połączy makaron z warzywami.
Lubię w takich daniach to, iż nie potrzebuję śmietany ani gotowego sosu ze słoika. Jogurt, przyprawy i niewielka ilość wody po makaronie wystarczą do uzyskania przyjemnej konsystencji.
Ciecierzyca sprawia natomiast, iż to nie jest wyłącznie makaron z kilkoma kawałkami papryki. Danie staje się bardziej sycące i zawiera dodatkową porcję białka roślinnego.
Z zakupów wykorzystuję: 400 g makaronu, 1 paprykę, 200 g cebuli, 200 g marchewki, 1 puszkę ciecierzycy, 200 g jogurtu i ząbek czosnku.
Środa: gęsta zupa pomidorowa z papryką i ciecierzycą. Do tego zwykły chleb
Czas przygotowania: około 35 minut | 4 porcje
W środku tygodnia stawiam na zupę, ale nie taką, w której trzeba szukać składników na dnie talerza. Wolę gęstą, sycącą wersję, która spokojnie może zastąpić drugie danie.
W garnku podsmażam 200 g cebuli, dwie czerwone papryki i 200 g marchewki. Dodaję dwa przeciśnięte ząbki czosnku, słodką paprykę mieloną i oregano.
Następnie wlewam 500 ml passaty pomidorowej oraz około 600 ml wody. Dodaję dwie puszki odsączonej ciecierzycy. Wszystko gotuję przez około 20-25 minut, aż warzywa staną się miękkie.
Nie miksuję całej zupy. Wolę rozgnieść tylko część warzyw i ciecierzycy, żeby naturalnie zagęściły płyn. Resztę zostawiam w kawałkach.
Dzięki temu otrzymuję danie, które przypomina trochę warzywny gulasz. Jest gęste, aromatyczne i nie wymaga dodatkowego mięsa.
Podaję je z kromkami chleba. Tutaj właśnie wykorzystuję kupiony wcześniej mały bochenek.
Moim zdaniem to dobry przykład obiadu, w którym zwykłe produkty z puszki naprawdę się przydają. Ciecierzyca nie wymaga wcześniejszego moczenia, a passata pozwala przygotować pomidorową bazę bez obierania świeżych pomidorów.
Z zakupów wykorzystuję: 2 papryki, 200 g cebuli, 200 g marchewki, 2 puszki ciecierzycy, 500 ml passaty, 2 ząbki czosnku i część chleba.
Czwartek: kurczak w sosie pomidorowym z ryżem. Wracam do mięsa, ale w zupełnie innej wersji
Czas przygotowania: około 40 minut | 4 porcje
Po dwóch bezmięsnych obiadach wracam do kurczaka. Tym razem nie piekę go jednak z ziemniakami. Przygotowuję kawałki mięsa w pomidorowym sosie z warzywami i podaję je z ryżem.
Wykorzystuję pozostałe 700 g kurczaka, które odkładam do zamrażarki już w dniu zakupów. Dzień przed przygotowaniem przekładam mięso do lodówki, żeby bezpiecznie się rozmroziło.
Kurczaka kroję w kostkę, doprawiam solą, pieprzem i słodką papryką, a następnie krótko obsmażam na patelni. Dodaję 200 g pokrojonej cebuli, jedną paprykę, 200 g marchewki i dwa ząbki czosnku.
Kiedy warzywa nieco zmiękną, wlewam drugi kartonik passaty pomidorowej, czyli 500 ml. Dolewam około 200 ml wody i duszę pod przykryciem mniej więcej 15-20 minut, do pełnego ugotowania mięsa.
W osobnym garnku przygotowuję 300 g suchego ryżu, zgodnie z instrukcją na opakowaniu.
Nie zagęszczam sosu mąką. jeżeli jest zbyt rzadki, zdejmuję pokrywkę i pozwalam mu odparować przez kilka minut.
Właśnie takie dania lubię najbardziej w codziennym planowaniu. Korzystam z produktów, które pojawiały się już wcześniej, ale dzięki zmianie sposobu przygotowania obiad smakuje zupełnie inaczej niż poniedziałkowy kurczak z piekarnika.
Z zakupów wykorzystuję: 700 g kurczaka, 300 g ryżu, 1 paprykę, 200 g cebuli, 200 g marchewki, 500 ml passaty i 2 ząbki czosnku.
Piątek: zapiekanka ziemniaczana z jajkami i papryką. Nie kupuję kolejnego mięsa
Czas przygotowania: około 40-45 minut | 4 porcje
Na piątek zostawiam coś, co przypomina połączenie hiszpańskiej tortilli i domowej zapiekanki ziemniaczanej. Nie potrzebuję mięsa ani sera. Wystarczą ziemniaki, jajka, cebula i ostatnia papryka.
Obieram kilogram ziemniaków i kroję w cienkie plasterki. Podgotowuję je w osolonej wodzie przez około 8-10 minut, żeby nie były zupełnie surowe. Odcedzam i pozwalam im chwilę odparować.
Na patelni podsmażam 200 g cebuli i pokrojoną paprykę. W osobnej misce roztrzepuję osiem jajek z solą, pieprzem i odrobiną oregano.
W naczyniu żaroodpornym układam ziemniaki, dodaję warzywa i zalewam całość jajkami. Piekę w temperaturze 190 stopni Celsjusza przez około 20-25 minut, aż masa jajeczna całkowicie się zetnie.
Do zapiekanki przygotowuję ostatni jogurt naturalny. Mieszam go z pieprzem, solą i przeciśniętym ząbkiem czosnku.
Najbardziej podoba mi się to, iż piątkowy obiad nie wygląda jak przypadkowe wykorzystanie resztek. To pełnoprawne danie, które można pokroić na duże porcje i podać z prostym sosem.
Z zakupów wykorzystuję: 1 kg ziemniaków, 8 jajek, 200 g cebuli, 1 paprykę, 200 g jogurtu i ząbek czosnku.
Otwarty jogurt, puszka ciecierzycy i resztki passaty. Planuję ich wykorzystanie od razu
W takim jadłospisie najbardziej zależy mi na ograniczeniu marnowania żywności. Dlatego nie kupuję na przykład wielkiego kilograma jogurtu, z którego codziennie nabieram po kilka łyżek, a później zastanawiam się, czy przez cały czas nadaje się do jedzenia. Zamiast tego wybieram trzy małe opakowania po 200 gramów. Jedno otwieram w poniedziałek do sosu, drugie we wtorek do makaronu, a trzecie w piątek do zapiekanki. Każde zużywam w całości.
Podobnie robię z passatą pomidorową. Kupuję dwa kartoniki po 500 ml. Pierwszy wykorzystuję w środę do zupy, drugi w czwartek do kurczaka. Nie zostawiam otwartego opakowania na kilka dni.
Ciecierzycę również kupuję w trzech puszkach. Jedna trafia do makaronu, dwie do zupy. Nie muszę później zastanawiać się, co zrobić z połową otwartej konserwy. Z mięsem postępuję szczególnie ostrożnie. Po zakupach od razu dzielę je na dwie porcje. Pierwszą przeznaczam na poniedziałek, a drugą zamrażam na czwartek. Nie przechowuję surowego kurczaka przez cztery dni w lodówce.
Zostaje jeszcze chleb. jeżeli po środowym obiedzie przez cały czas mam kilka kromek, porcjuję je i zamrażam. Dzięki temu nie muszę na siłę dodawać pieczywa do kolejnych dań tylko po to, żeby się nie zmarnowało.
Po pięciu obiadach zostaje naprawdę niewiele. Mam pomysł również na sobotę
Oczywiście nie każdy produkt da się kupić dokładnie w ilości potrzebnej do konkretnego przepisu. Makaron często sprzedawany jest w opakowaniach po 500 gramów, podobnie ryż. Z mojej listy pozostaje więc około 100 g suchego makaronu i 200 g ryżu.
Nie traktuję tego jako problemu. Oba produkty można przechowywać w suchym, szczelnym opakowaniu i wykorzystać w kolejnym tygodniu. Z paczki ziemniaków o wadze 2,5 kg pozostaje około 300 gramów. Do tego dochodzą dwa jajka z opakowania po dziesięć sztuk. I właśnie tutaj mam prosty pomysł na sobotnie śniadanie. Pozostałe ziemniaki gotuję lub podsmażam na niewielkiej ilości oleju, a następnie dodaję dwa jajka. Powstaje szybka ziemniaczana patelnia dla jednej lub dwóch osób, zależnie od apetytu.
Najważniejsze jest jednak coś innego. Przez pięć dni nie muszę codziennie wymyślać obiadu od początku, sprawdzać brakujących składników i kupować kolejnych produktów, z których zużyję zaledwie połowę. Z jednej listy przygotowuję pięć różnych potraw: pieczonego kurczaka, kremowy makaron, gęstą zupę, kurczaka w sosie pomidorowym i zapiekankę ziemniaczaną. Każde danie ma inny charakter, choć część składników się powtarza.
Dla mnie właśnie na tym polega wygodne planowanie codziennego gotowania. Nie chodzi o przygotowywanie identycznych pudełek na cały tydzień, ale o wykorzystanie zakupów w taki sposób, żeby jedzenie się nie nudziło, a otwarte produkty nie zalegały w lodówce.
