Alina Szapocznikow zaczynała od stylistyki adekwatnej socrealizmowi, interpretując ją całkowicie po swojemu. Z czasem bardzo daleko odeszła od socrealistycznej konwencji. Swoją twórczością przepracowywała bolesną pamięć o wydarzeniach lat wojny – była nastoletnią więźniarką obozów koncentracyjnych, straciła część bliskich w wyniku Holokaustu. Mimo tych dramatycznych doświadczeń, w swoich dziełach podkreślała zmysłowe i erotyczne aspekty ludzkiej egzystencji. Agata Małodobry, kuratorka wystawy w Muzeum Narodowym w Krakowie, pisze: „W centrum twórczości Aliny Szapocznikow pozostaje ciało, które jest przekaźnikiem zarówno dramatycznych historii, jak i zmysłowej przyjemności. Ciało własne i ciało obce, twarz, z której jak w Zielniku można wyczytać całe spektrum emocji i głębię symboliki.” Na wystawie dzieł nie można dotykać, ale czuje się tę cielesną bliskość.
20.03–23.08.2026
Szapocznikow. Osobista
Muzeum Narodowe w Krakowie, al. 3 Maja 1
www.mnk.pl
Alina Szapocznikow, Piotr, 1972, Muzeum Narodowe w Krakowie
