Chwała Tobie, Panie! Doczekałam się! – babcia oddychała z trudem, ale jej twarz rozpromieniało prawdziwe szczęście. Delikatnie pogładziwszy wnuka suchymi dłońmi po policzku, opuściła je na kołdrę.

Dzięki Ci, Boże! Doczekałam się! babcia oddycha ciężko, ale jej twarz promienieje prawdziwym szczęściem. Delikatnie gładzi wnuka suchymi dłońmi po policzku, po czym kładzie je na kołdrze. Babciu, odpocznij prosi Jurek. Jutro mamy cały dzień przed sobą. Pogadamy sobie do woli. Nie, Jurku babcia uśmiecha się smutno. O jedno Boga prosiłam żeby doczekać się Ciebie. […]